วันนี้เราจะไปอุทยานแห่งชาติระดับ 5A ในลี่เจียง ซึ่งก็คือ “ภูเขาหิมะมังกรหยก” โดยเริ่มวันตั้งแต่เช้ามืด และกลับมาตอนเย็นๆ ตอนอุทยานปิดกันไปเลย โดยเราจะขึ้นกระเช้าเล็ก, กระเช้าใหญ่ เดินขึ้นสู่จุดที่สูงที่สุดของอุทยาน และนั่งรถไฟชมทิวทัศน์กลับมาที่ไป๋ชา

ภูเขาหิมะมังกรหยก อุทยานแห่งชาติระดับ 5A ในลี่เจียง มณฑลยูนนาน เทือกเขาที่มียอดเขาถึง 13 ยอด เรียงตัวเหมือนสันหลังของมังกรสีเงิน เปรียบได้กับเทพเจ้าสูงสุดของชาวน่าซี (Naxi) โดยยอดที่สูงที่สุดจะอยู่ที่ 5,596m เหนือระดับน้ำทะเล สงวนไว้ไม่ให้คนทั่วไปขึ้นได้  ตามความเชื่อและความศรัทธาของวัฒนธรรมท้องถิ่น ส่วนจุดที่สูงที่สุด ที่นักท่องเที่ยวอย่างเราสามารถขึ้นได้ คือจุด 4,680m

ค่าเข้าชมอุทยาน 100 RMB โดยที่อุทยานจะมีจุดท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลัก ๆ อยู่ 4 จุด ด้วยกัน

• Blue Moon Valley (ไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม)

• กระเช้าเล็ก (Spruce Meadow): ไปจุดชมวิวป่าสนที่ความสูงประมาณ 3,240 เมตร
  ราคาประมาณ 60 หยวน

• กระเช้ากลาง (Yak Meadow): ไปจุดชมวิวที่ความสูงประมาณ 3,650 เมตร
  ราคาประมาณ 65 หยวน

• กระเช้าใหญ่ (Glacier Park): ไปจุดสูงสุดที่ 4,506 เมตร (แล้วเดินต่อถึง 4,680 เมตรถึงยอดเขา)
  ราคาประมาณ 180 หยวน (รวมค่ารถบัสอุทยานแล้ว)
  
  ***ตั๋วกระเช้าใหญ่จองยากที่สุดและมีโควตาจำกัดต่อวัน เปิดจองล่วงหน้า 7 วัน***

การขึ้นกระเช้าต่างๆ  ต้องซื้อบัตรของแต่ละเส้นทางแยกกัน แล้วกลับมาขึ้นรถไปแต่ละที่จากจุด Tourist Service Center (แต่จาก Spruce Meadow ไป Blue Moon Valley ต่อได้เลยเพราะอยู่ใกล้กัน) ราคาค่ากระเช้า โดยปกติแล้วจะคงที่ตลอดทั้งปี ไม่ได้ปรับขึ้นลงตามรายเดือน แต่ค่าบริการจองอาจจะไม่เท่ากันในแต่ละเดือน หากจองผ่านเอเจนซี่ทัวร์ ขึ้นกับฤดูกาล และ ช่วงพีค

เนื่องจากตั๋วกระเช้าใหญ่มีโควตาจำกัด และต้องจองผ่าน WeChat Mini Program ของทางอุทยานล่วงหน้า หากจองเองไม่ได้แล้วต้องผ่านเอเจนซี่ ราคาในบางเดือนที่นักท่องเที่ยวเยอะๆ ค่าบริการนี้อาจจะจะสูงขึ้น

พวกเราเลือกบริการจาก Trip.com โดยเลือกเป็น ให้บริษัททัวร์ท้องถิ่นจองกระเช้าใหญ่และกระเช้าเล็กให้ และให้เขาส่งรถมารับที่โรงแรม โดยจองไว้เกิน 7 วันล่วงหน้า พอใกล้ถึงเวลาจองกระเช้าใหญ่ล่วงหน้า 7 วัน เขาจะทักมาขอพาสปอร์ต และข้อมูลต่างๆ และแพลนให้เราเองว่าควรจะไปจุดไหนในเวลาไหน ค่าบริการเอเจนซี่ทัวร์ให้เขาจองให้จะคิดแพงขึ้นจากค่ากระเช้าไม่มาก พอถึงวันเดินทางจะคอยส่งข้อมูลมาทาง Wechat ว่าต้องไปตรงไหน และคอยเช็คตลอดว่าเราอยู่จุดไหนแล้ว

ที่จองไปคืออันนี้ Jade Dragon (Yulong) Snow Mountain Private Tour + Sightseeing Train for Foreign Tourists ราคาแต่ละเดือนอาจมีการเปลี่ยนแปลง ตอนที่เราจอง เป็น Option 4 ราคา 2,000 บาท/คน มี Glacier + Spruce Cable way / pick-up / sight-seeing train / sunrise ไม่รวมข้าวกลางวัน ไม่รวมค่าเข้าอุทยาน

รู้สึกว่าโปรแกรมในลิงค์นี้อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงโปรแกรมและราคาได้เรื่อยๆ ขึ้นอยู่กับฤดูกาล เช่น บางเดือนอาจไม่สามารถดูพระอาทิตย์ขึ้นแสงส่องมาที่ภูเขาได้ หรือไม่มีโปรแกรมนั่งรถไฟรอบเย็น

---

ส่วนลดพิเศษสำหรับเด็กและผู้สูงอายุ:

• ผู้สูงอายุ 60-69 ปี: ลด 50% (เฉพาะค่าเข้าอุทยาน)
• ผู้สูงอายุ 70 ปีขึ้นไป: เข้าฟรี (เฉพาะค่าเข้าอุทยาน แต่ยังต้องจ่ายค่ากระเช้า)
• เด็กสูงไม่เกิน 1.2 เมตร: ฟรี ทั้งค่าเข้าและกระเช้า

---

นอกจากนี้ยังมีการแสดงโชว์ที่มีเฉพาะในอุทยานนี้ด้วย คือ Impression Lijiang ซึ่งกำกับโดยผู้กำกับ จางอี้โหมว (Zhang Yimou) ที่ซึ่งหากใครมีเวลา แนะนำเลยว่าควรมาดูให้ได้สักครั้ง เพราะว่ามันอลังการจริงๆ เป็นการแสดงที่ใช้คนแสดงกว่า 500 คน ซึ่งเป็นชาวบ้านจากชนเผ่าต่างๆ ในท้องถิ่น ไม่มีการใช้เทคนิคแสงสีซับซ้อน แต่เน้นพลังของนักแสดงและธรรมชาติ ด้านหลังของเวทีจะเห็นวิวภูเขาหิมะ

ราคาที่นั่งปกติ (Standard/Regular): 248 หยวน / ที่นั่ง VIP: 280 – 300 หยวน

รอบการแสดง: โดยปกติจะมี 2 รอบหลัก คือ 13:20 น. และ 14:50 น. (รอบเช้า 09:00 หรือ 11:00 น. อาจมีเพิ่มเฉพาะช่วง High Season หรือวันหยุดยาว)

ขากลับเราเลือกนั่งรถไฟชมทิวทัศน์ เป็นรถไฟที่วิ่งด้วยความเร็วไม่มากนัก เน้นให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายรูปและชมวิวทิวทัศน์ทุ่งหญ้าและยอดเขาหิมะตลอดเส้นทางประมาณ 20 กิโลเมตร โดยนั่งจากโซน Tourist Service Center ไปลงที่ สถานีการท่องเที่ยวลี่เจียง (Lijiang Tourist Distribution Center) ซึ่งตั้งอยู่โซนนอกหมู่บ้านไป๋ชา

ราคาอยู่ที่ 80 หยวน (ไป-กลับ) และ 50 หยวน (เที่ยวเดียว)

***ราคาอัพเดตปี 2569***

---

ภูเขาหิมะมังกรหยกเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยตลอดทั้งปี แต่ในบางฤดูกาล หิมะสีขาวที่ปกคลุมบนยอด Glacier Park จะไม่ค่อยมีให้เห็น จะดูเป็นหินสีเทาๆ ไม่สวยเท่าช่วงที่มีหิมะ

ถ้าอยากได้ภาพ “ภูเขาสีขาว”: ควรไปช่วง ธันวาคม – เมษายน

ถ้าไปช่วงสิงหาคม – กันยายน: ต้องทำใจว่าภาพที่ได้จะเป็น “ภูเขาหินสีดำ/เทา” สลับกับธารน้ำแข็งบางๆ ซึ่งความสวยงามจะลดลงไปกว่าครึ่งเมื่อเทียบกับหน้าหนาว

ก่อนขึ้นกระเช้า แนะนำให้เช็ก Live Camera หรือรูปภาพที่มีคน Tag สถานที่ใน Xiaohongshu ของวันนั้นๆ จะเห็นสภาพหิมะหน้างานที่ชัวร์ที่สุด หรือถามในกลุ่มเฟซบุคช่วงวันก่อนขึ้นภูเขาหิมะก็ได้ ว่าสภาพอากาศเป็นอย่างไร มีใครไปช่วงนี้บ้าง

บางวันที่สภาพอากาศไม่ดี ลมแรง เขาอาจจะปิดกระเช้าบางที่ หรือให้ขึ้นช่วงเช้าตอนยังไม่มีลม แล้วปิดรอบเที่ยง-บ่าย เอเจนซี่ทัวร์จึงมักจะจองกระเช้าช่วงเช้าให้ ถ้าวันไหนไปแล้วกระเช้าปิด ทางอุทยานจะคืนเงินที่จองมาให้

ถ้าฟ้าปิด หิมะเยอะ ยอด Glacier Park อาจจะปิดทางไม่ให้เดินต่อขึ้นไปที่ยอดเขา 4,690 เมตร ขึ้นไปได้แค่ยอดกระเช้า 4,506 เมตร

พวกเราเดินทางในเดือนมกราคม เป็นช่วงฤดูหนาวที่แล้งจัด โอกาสเจอฝนน้อย เป็นเดือนที่มีเมฆน้อยที่สุด ท้องฟ้าจะเป็นสีน้ำเงินเข้มจัด ตัดกับยอดเขาหิมะสีขาวโพลน เลยได้เจอฟ้าสวยตลอดทั้งทริป ไม่มีฝน แต่ก็ต้องแลกกับสภาพอากาศที่หนาวจัด (และโชคดีที่ปีนี้ ตรุษจีนอยู่ช่วงเดือนกุมภาพันธ์)

---

การเตรียมตัวก่อนเดินทางขึ้นที่สูง:

• พักผ่อนให้เพียงพอ: ช่วง 1-2 วันก่อนขึ้นเขา ไม่ควรอดนอน เพราะร่างกายที่อ่อนแอจะปรับตัวกับออกซิเจนน้อยได้ยากขึ้น
• งดแอลกอฮอล์และบุหรี่: อย่างน้อย 48 ชั่วโมงก่อนขึ้นยอดเขา
• ปรึกษาแพทย์เรื่องยา: ยาที่นิยมใช้ที่สุดคือ Diamox (Acetazolamide) ซึ่งต้องเริ่มกินล่วงหน้า 1-2 วันก่อนขึ้นที่สูง (ต้องให้หมอเป็นคนสั่งจ่ายและแนะนำวิธีใช้ เพราะอาจมีผลข้างเคียงเช่นอาการชาที่ปลายนิ้ว หรืออาจมีการแพ้ยาในคนที่แพ้ยาบางกลุ่ม)

เมื่ออยู่บนเขา:

• ทำอะไรให้ช้าๆ เข้าไว้ ลุกช้าๆ หายใจยาวๆ ไม่ควรลุกเร็ว หรือเคลื่อนตัวเร็ว นั่งพักเรื่อยๆ
• จิบน้ำบ่อยๆ: อากาศบนที่สูงมักจะแห้งมาก การจิบน้ำบ่อยๆ จะช่วยให้ระบบเลือดไหลเวียนได้ดีขึ้น
• อย่าอิ่มจนเกินไป: ไม่ควรกินข้าวอาหารมื้อหนักก่อนขึ้นกระเช้า เพราะร่างกายต้องใช้เลือดและออกซิเจนไปช่วยย่อยอาหาร ทำให้สมองได้รับออกซิเจนน้อยลง

สัญญาณเตือนที่ต้องระวัง:

หากมีอาการเหล่านี้แม้จะใช้ออกซิเจนกระป๋องแล้ว ต้องรีบลงจากเขา ทันที:

• ปวดหัวรุนแรงเหมือนหัวจะระเบิดและกินยาแก้ปวดไม่หาย
• เดินเซเหมือนคนเมา
• ไอเป็นฟองสีชมพู หรือหายใจไม่ออกแม้ขณะพัก

ในอุทยาน มีเจ้าหน้าที่ปฐมพยาบาลประจำการอยู่ หากมีอาการแพ้ที่สูงให้แจ้งเจ้าหน้าที่อุทยานทันที

---

Day 5: 27^th Tue

6.00 น. : -4°C

ฟ้ายังมืดอยู่ พวกเราเดินขึ้นเขาไปที่จุดนัดพบที่รถสามารถเข้ามารับได้ แถวๆ ร้านขนมปัง Breadman ทางเอเจนซี่ทัวร์จะส่งรถมารับเราในเวลา 6.25 น. โดยได้แจ้งเลขทะเบียน ยี่ห้อ และสีรถไว้แล้ว และจะไปแวะรับชาวต่างชาติอีก 2 คน ระหว่างทาง โดยจะใช้เวลาประมาณ 50 นาที ในการเดินทางไปอุทยานแห่งชาติภูเขาหิมะมังกรหยก จากเมืองเก่าลี่เจียง

มีรถทยอยขึ้นมารับนักท่องเที่ยวทีละคัน แต่พวกเราก็ยังไม่เห็นรถของเรา จนคนขับรถทักมาในกรุ๊ป WeChat ที่ใช้คุยกับทัวร์ และส่งรูปรถมา ถึงได้เห็นว่าจริงๆ แล้วรถมาถึงแล้ว แต่เลขทะเบียนไม่ตรงกับที่แจ้งไว้ก่อนหน้านี้เฉยๆ (อ่าว)

แพลนในวันนี้ที่ทัวร์วางไว้ให้ คือ ประมาณ 7.30 น. เราจะไปถึงอุทยาน / 8.00 น. ชมพระอาทิตย์ขึ้นที่บริเวณ Ganhaizi / 9.30 น. ขึ้นกระเช้าเล็ก Spruce Meadow / 11.30 น. ขึ้นกระเช้าใหญ่ Glacier Park / ช่วงบ่าย ชม Bluemoon Valley / 17.00 น. นั่งรถไฟชมทิวทัศน์รอบสุดท้าย กลับมาลงสถานีแถวๆ ไป๋ชา โดยที่เวลาในการขึ้นกระเช้า สามารถ +- ได้ 30 นาที

เมื่อไปถึงทางเข้าอุทยาน เค้าจะขอดูพาสปอร์ต และจ่ายค่าเข้าอุทยาน คนละ 100 หยวน ไม่ได้รวมไปกับบริการทัวร์ที่จองไว้ตอนแรก (ให้จองแค่กระเช้าและรถไปกลับ)

---

7.35 น.: -9°C

ตีนเขาหิมะมังกรหยกก็ยังอยู่บนที่สูงอยู่ดี อากาศหนาวกว่าแถวเมืองเก่าเมื่อเช้า คนขับรถขับผ่านประตูทางเข้าอุทยานเข้ามาส่งพวกเราที่บริเวณ Ganhaizi เพื่อที่จะไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้น มีพ่อค้าแม่ค้ามาดักขาย หมวก ผ้าพันคอ ถุงมือ ถุงอุ่น ฯลฯ มากมายตลอดทาง บรรยากาศยังมืดเหมือนเวลากลางคืน พอมีไฟนิดหน่อยให้พอเดินได้ นักท่องเที่ยวค่อยๆ ทยอยเดินไปยังจุดรอดูพระอาทิตย์ขึ้น คนมาเวลานี้เยอะเหมือนกัน บางคนก็พาสุนัขมาเที่ยวด้วย

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น จะทอดแสงมายังภูเขาหิมะมังกรหยก เรียกกันว่า “ภูเขาหิมะสีทอง” (Rizhao Jinshan – 日照金山) ซึ่งถือเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ศักดิ์สิทธิ์และหาชมได้ยากในบางฤดูกาล สำหรับชาวน่าซี (Naxi) และชาวท้องถิ่นในลี่เจียง ภูเขาหิมะมังกรหยกคือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้า “ซานตัว” (Sanduo) การได้เห็นแสงแรกสาดส่องยอดเขาเป็นสีทองเชื่อว่าจะนำ โชคลาภและความเป็นสิริมงคลมาให้ตลอดทั้งปี

อากาศหนาวกว่าที่คิดไว้ พอยืนเฉยๆ ไม่ได้เดินไปไหนเลยยิ่งหนาวเป็นพิเศษ เราแพลนเครื่องกันหนาวไว้ตามที่ดูพยากรณ์อากาศในช่วงกลางวัน แต่ก็ลืมไปว่าตอนรอดูพระอาทิตย์ขึ้นมันยังเป็นเช้ามืดอยู่

พอถึงเวลา 8.00 น. พระอาทิตย์ก็สาดแสงมาพร้อมกับความอบอุ่นที่รอคอย ทุกคนรุมกันถ่ายรูป จากนั้นก็ทยอยกันเดินไปที่ Tourist Service Center

---

พวกเราหาที่นั่ง, แปะถุงอุ่นในรองเท้า, เติมน้ำร้อนในกระติกน้ำ, เข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย แล้วเตรียมตัวไปรอขึ้นกระเช้าไปยัง Spruce Meadow จากใน Tourist Service Center ก็จะต้องมองหาป้าย ที่ชี้ให้ไปยังจุดรอรถบัสไป Spruce Meadow จากนั้นก็เข้าคิว สแกน QR code ไปขึ้นรถบัส โดยใช้เวลานั่งรถประมาณ 15 นาที

พอลงมาจากรถบัสก็เห็นวิวภูเขาอลังการ ที่มีแสงแดดยามเช้าสาดส่อง เป็นสีออกทองๆ สว่างๆ

จากจุดนี้ก็ต้องเดินขึ้นไปยังสถานีกระเช้า สแกน QR code เข้าคิวไปขึ้นกระเช้า

1 กระเช้านั่งได้ 8 คน ค่อยๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นไปที่ ความสูง 3,240 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล

ใช้เวลาบนกระเช้าประมาณ 10 นาที ชมวิวภูเขาหิมะ และป่าสนระหว่างทาง สวยมากๆ

9:20 น.

พวกเราขึ้นมาถึงสถานีกระเช้าด้านบน ภายในสถานีมีซุ้มอาหารอุ่นๆ ให้ได้เติมพลังกัน คนมาเลเซียที่มารถคันเดียวกับเราตอนเช้าก็มาสั่งของกินร้อนๆ ที่นี่เหมือนกัน จากจุดนี้จะเห็นวิวภูเขาอลังการ แต่การจะไปให้ถึง Spruce Meadow จริงๆ นั้น ยังต้องไปต่ออีก 700m

ในการจะไปที่ Spruce Meadow หรือ ทุ่งสนในเมฆหมอก จะมีด้วยกัน 2 วิธี คือ

1. เดินไปตามทางเดินไม้  ระยะทางประมาณ 700m ระหว่างทางจะผ่านป่าสนพันปี สวยมาก

2. จ่ายเงินเพิ่มคนละ 20 RMB เพื่อนั่งรถกอล์ฟไป-กลับ ซึ่งเราเลือกวิธีนี้ เพราะกลัวเวลาจะไม่พอถ้าต้องเดิน

แพลนต่อไปคือ 11 โมงครึ่งเราต้องขึ้นกระเช้าใหญ่ ถ้าเดินไป-กลับ น่าจะใช้เวลา 1 ชั่วโมง แถมเดินเร็วเท่าความเร็วปกติไม่ได้ด้วย อยู่บนที่สูงต้องค่อยๆ เดิน ค่อยๆ หายใจ

นั่งรถกอล์ฟไปไม่ถึง 10 นาทีก็มาถึงจุดชมวิว

Spruce Meadow เป็นทุ่งหญ้าอัลไพน์ขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยป่าสน (Spruce) เก่าแก่ที่มีอายุนับพันปี จากจุดนี้มีทางเดินชมวิวต่อไปได้ เป็นทางเดินวนรอบทุ่งเพื่อชมวิวทุ่งหญ้าในมุมกว้าง (ฝั่งซ้ายของแผนที่)โดยมีฉากหลังเป็น ยอดเขาหิมะมังกรหยก ระหว่างทางเดินวนรอบทุ่งจะมีศาลาไม้และจุดนั่งพักเป็นระยะๆ

ในเดือนมกราคม ทุ่งหญ้าจะเป็นสีเหลืองทอง ตัดกับสีเขียวเข้มของป่าสนและสีขาวของหิมะบนยอดเขา ให้ความรู้สึกเหมือนมาเดินป่าในยุโรป

ถ้าใครเดินมา แล้วอยากจะนั่งรถกลับ จากจุดนี้จะต้องซื้อตั๋วกลับในราคา 15RMB (แต่ถ้าซื้อตั๋ว ไป-กลับ แต่แรก จะอยู่ที่ 20RMB)

พวกเราต้องเผื่อเวลาระหว่างนั่งกระเช้า นั่งรถบัส ฯลฯ เลยไม่ได้เดินรอบทุ่งหญ้า ชมความงามอยู่พักนึงก็นั่งรถกลับไปที่สถานีกระเช้า

ระหว่างทางก็สูดออกซิเจนกระป๋องที่เตรียมมาเป็นระยะ

ขาลงกระเช้าไม่มีคิวเลย ไม่มีคนอื่นด้วย ยึดกระเช้านั่งกัน 2 คน สบายๆ ลงไปที่จุดขึ้นรถบัส เมื่อลงไปถึงด้านล่างแล้ว จะเป็นเดินผ่านโซนขายของที่ระลึก จุดนี้มีออกซิเจนกระป๋องขายด้วย เป็นแบบมีดีไซน์รูปสัตว์ป่า แต่ก็ราคาแรงอยู่เหมือนกัน กระป๋องละ 39 RMB (เราซื้อมาจากในเมืองลี่เจียง กระป๋องละ 10 RMB)

ที่ท่ารถ มีทั้ง รถบัส ที่นั่งได้ฟรี กลับไปที่ Tourist Center และ รถกอล์ฟ สำหรับไป Blue Moon Valley ค่าบริการอยู่ที่คนละ 40 RMB

พวกเราขึ้นรถบัสกลับ Touist Center แล้วก็พบว่า รถมันก็ไปจอดที่ป้าย Blue Moon Valley ด้วยนี่นา ถ้าไม่เช่ารถกอล์ฟ ก็นั่งรถมาลงตรงนี้ได้นะเนี่ย

---

ด้วยความงง พวกเราเหมือนจะลงผิดป้าย แต่จริงๆ แล้ว จะถูกป้ายหรือผิดป้ายก็ไกลพอๆ กัน! พวกเรามาลงป้ายแถวๆ Ganhaizi ที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อเช้า เพราะเห็นมีอาคารกับเสาสไตล์ naxi ข้อดีคืออาคารนี้ห้องน้ำใหญ่และสะอาดมาก จากนั้นก็เดินผ่านลานจอดรถ กลับไปกันที่ Tourist Service Center

แวะถ่ายรูปกันเล็กน้อย ในโซนที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อเช้า ตอนนี้ไม่มีคนเลย

ตรงนี้มีรูปปั้นวัว (หรือจามรี?) ด้วย

จาก Tourist Service Center พวกเราก็จะเดินไปที่ท่ารถบัสที่จะพาไปส่งที่ สถานีกระเช้า Glacier Park หน้าทางเข้า มีซุ้มธงทิเบตสวยมาก 

11.30 น.

พวกเราเดินตามแถวไปเรื่อยๆ เดินลึกมากๆ ระหว่างต่อแถวยาวเป็นขบวน ก็จะต้องสแกน QR code เป็นระยะๆ หลายรอบ เค้าก็จัดการดีนะ ระหว่างทางก็จะมีจุด ขาย และ เช่า เสื้อกันหนาว

สุดทางก็จะเป็นจุดต่อแถวรอขึ้นรถบัส โดยรถบัสจะใช้เวลาเดินทางประมาณ 20 นาที ไปยังสถานีกระเช้า Glacier Park

สถานีกระเช้าอยู่ที่ความสูง 3,356m แล้วครับ หน้าสถานีก็มีห้องน้ำ ในสถานีมีอาหารขายหลากหลาย

พวกเราต่อคิว สแกน QR code เพื่อไปขึ้นกระเช้าใหญ่ นักท่องเที่ยวรอขึ้นกระเช้าใหญ่เยอะมากจริงๆ ตรงจุดนี้ใช้เวลารอขึ้นกระเช้าอยู่พักนึง เพื่อนเราที่ไปขึ้นกระเช้าใหญ่ในเดือนอื่น ได้ขึ้นรอบเช้าสุดตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น เห็นว่าถ้าขึ้นเช้าๆ จะรอคิว ขึ้น-ลง ไม่นานเท่ารอบใกล้ๆ เที่ยง แบบที่เราขึ้นนะ (แต่ก็มีความเสี่ยง ในบางฤดูกาล ว่าถ้าขึ้นรอบเช้ามากๆ ฟ้าอาจจะปิด ขาวโพลนไปหมด แบบที่เพื่อนเราเจอ ก็ถือว่ามีข้อดี-ข้อเสีย แตกต่างกันไป)

กระเช้าใหญ่ใช้เวลาเดินทางขึ้นไปด้านบนประมาณ 25 นาที วิวรอบข้างสูงมาก สวยตระการตามาก นักท่องเที่ยวแต่ละคนต่างสลับกันสูดออกซิเจนตลอดทาง

พอผ่านไป 15 นาที ก็เริ่มเห็นหิมะ แป๊บเดียว วิวรอบๆ กระเช้าก็เปลี่ยนไปเลย

---

12.40 น.: 4°C

Glacier Park Elevation: 4,506m asl

กระเช้าพาพวกเรามาถึงยอดเขาหิมะมังกรหยก มีจอแสดงอุณหภูมิอยู่ที่ 4°C จุดนี้มีหมุดให้ถ่ายรูป ความสูง 4,506m มีบริการช่างภาพถ่ายภาพ และซุ้มถ่ายภาพให้ด้วย แถมยังมีเขียนเป็นภาษาไทยด้วยว่า “บริการถ่ายภาพ พอใจแล้วค่อยจ่าย” ราคา 40 RMB

รู้สึกว่าถ้าใครมาแล้วฟ้าปิด ขาวโพลนไปหมด ก็สามารถจ่ายตังค์ เพื่อให้เค้าถ่ายรูป เอาไปรีทัช กับแบคกราวด์ฟ้าใส และคู่กับหมุด 4,680m ได้นะ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าบริการนี้อยู่ในโซนนี้รึเปล่า

ในโซนนี้มีของกินขาย และมีเจ้าหน้าที่พยาบาลพร้อมดูแล หากใครเกิดอากาศแพ้ที่สูง AMS ขึ้นมา เจ้าหน้าที่จะเข้ามาดูแลและส่งลงไปข้างล่างโดยเร็วที่สุด พออยู่บนที่สูงแบบนี้ต้องค่อยๆ เดิน ค่อยๆ หายใจยาวๆ จิบน้ำบ่อยๆ เติมพลังด้วยเสบียง ขนมที่เตรียมมาเรื่อยๆ หากรู้สึกปวดหัวหรือเวียนหัวให้หยุดพักทันที

จากจุดนี้ จะเลือกได้ว่า จะถ่ายภาพให้หนำใจ แล้วลงไปข้างล่างเลยสำหรับคนเวลาน้อย หรือจะเดินไปยังจุดที่สูงที่สุด (ถ้าวันนั้นสภาพอากาศดีแล้วเค้าเปิดทางเดินให้เดิน) จากตรงนี้จะมีทางเดินไม้บันไดวนไต่ระดับขึ้นไปอีกประมาณ 174 เมตร เพื่อไปให้ถึงป้ายแลนด์มาร์ค 4,680 เมตร ทางเดินเป็นบันไดไม้สลับกับทางราบที่สร้างไว้อย่างดีและแน่นหนา มีราวจับตลอดทาง แต่ความยากไม่ได้อยู่ที่ความชัน แต่อยู่ที่อากาศที่เบาบาง ทำให้รู้สึกเหนื่อยง่าย

แน่นอนว่าพวกเราชอบ “ไปหาที่เดิน” ก็ต้องเดินขึ้นไปยอดเขากันอยู่แล้ว เห็นว่าใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงนะ ระหว่างทางก็ต้องเดินไปพักไป เพราะอากาศเบาบาง พอเดินไปพักนึงจะถึงลานที่มีหมุด ความสูง 4,576 m ที่เชื่อมกับทางลงพอดี โซนนี้จะมีเก้าอี้ให้นั่งหลายตัว พวกเรานั่งพักกินเสบียง ถั่ว เจลลี่ดูด ซีเรียลบาร์ที่เตรียมมา ประจวบเหมาะกับที่การ์ดต้องคุยงานทางโทรศัพท์พอดี (คุยมันตรงนี้แหละ) เลยได้นั่งพักแป๊บนึง ก่อนจะขึ้นกันไปต่อ ยาวๆ

จากจุดนี้ หากใครเปลี่ยนใจจะลงเลย ถ้ามีเวลาน้อย ก็ได้นะ มันถึงทางลงพอดี

ออกซิเจนกระป๋องทุกยี่ห้อจะมีจุดเหมือนกันอย่างนึงคือ ฝาที่เอาไว้ครอบด้านบน ให้สูดหายใจเนี่ย พอเอามาครอบหัวกระป๋องแล้วมันชอบหลุด หล่นหายง่ายมาก แนะนำว่า เอาใส่กระเป๋าไว้ดีกว่า จะได้ไม่หลุดหาย

จุดพักระหว่างทางมีของกินขายเป็นระยะๆ มีไส้กรอกราคา 12 RMB ออกซิเจน 39 RMB

เราคอยดูอัตราการเต้นของหัวใจตลอด พอหัวใจเต้นถึง 120-130 bpm ก็นั่งพัก คือมันเหนื่อยกว่าตอนวิ่ง ที่อัตราการเต้นหัวใจเท่าๆ กัน ได้รู้ซึ้งว่า บนยอดเขาที่อากาศเบาบางมันเป็นอย่างงี้เอง

เรียกว่า เหนื่อยที่สุดในชีวิตก็น่าจะได้ มีอยู่ช่วงนึงที่เราเกือบจะถอดใจ เพราะกลัวจะใช้เวลานั่งพักนาน ทำให้ใช้เวลาอยู่บนนี้นานเกินไป แต่การ์ดก็ยืนยันว่าเราไปไหวแน่นอน ถ้าต้องพักก็พัก ทุกคนก็พักกันหมด ค่อยๆ ขึ้นไปด้วยกันให้ถึงยอดเขา

พวกเราไต่บันไดขึ้นมาที่ความสูง 4,636m ถือว่าเป็นจุดนั่งพักสุดท้าย ก่อนจะถึงจุดสูงสุด ที่เหลืออีกเพียงแค่ 44m เท่านั้น มีตู้ไปรษณีย์ด้วย เป็นตู้ที่อยู่สูงที่สุดเท่าที่เคยเห็นเลย

พอเดินสูงขึ้นมาเรื่อยๆ เราก็ต้องถอดผ้าพันคอ เพราะร้อนจากการใช้แรงเยอะ และแน่นอน แดดแรงมากกกก พอถอดผ้าพันคอออก ก็รู้สึกปลอดโปร่งมากขึ้น ไต่บันไดกันต่อไป

พอมาถึงบันไดสุดท้าย ต่อให้เหลืออีก 10 ขั้น ก็จะนั่งพัก ไม่ขอเสี่ยง ระหว่างทางก็มีคนนั่งพักสูดออกซิเจนตลอด

ในที่สุดก็ขึ้นมาถึงจุดสูงสุด ความสูง 4,680 m เหนือระดับน้ำทะเล! นี่คือสูงที่สุดเท่าที่เราเคยไปมาละ

14.30 น.

คุ้มค่านะที่ได้เดินขึ้นมา วิวด้านบนนี้อลังการจริงๆ คนเยอะเหมือนกันนะ ทุกคนเก่งมาก หมุด 4,680m มีคนเข้าคิวรอถ่ายคิวยาวมากๆ เดี๋ยวเราไปถ่ายกับป้ายแทนดีกว่า รอถ่ายกับหมุดน่าจะนาน มีบริการช่างภาพถ่ายรูปด้วย ราคา 40 RMB เหมือนข้างล่าง

ระหว่างที่เราพยายามจะเซลฟี่ถ่ายรูปกับป้าย 4,680m ก็มีพี่สาวจีน มาอาสาถ่ายรูปให้ แถมยังคิดมุม คิดท่าให้อีก ตั้งใจถ่ายมาหลายรูป แบบมุมสวยมากๆ ใจดีมากเลย

มีคนพาสุนัขขึ้นมาบนนี้ด้วย! อุทยานที่นี่ pet-friendly สุดๆ น้องหมาก็เก่งมากๆ บนนี้มีให้สลักชื่อเหรียญห้อยคอด้วยนะ ร้านขายไส้กรอก ขายเสบียง ก็มีพร้อม

บนนี้นอกจากจะแดดแรงจนจมูกดำแล้ว ยังเห็นพระจันทร์ด้วย ในเวลาบ่ายสอง

ได้เวลาเดินลงเพื่อกลับไปที่สถานีกระเช้า ขาลงก็สบายหน่อย เดินลงบันไดยาวๆ

ซึ่งทางที่กลับจะไปตัดกันตรงจุดพักหมุด 4,576m ช่วงทางตรงนี้ มีมุมถ่ายรูปเยอะอยู่เหมือนกัน เมื่อลงมาถึงความสูง 4,506m ก็ต้องกลับมาเดินวนต่อคิวกลับลงกระเช้า ซึ่งตอนนี้คนเยอะกว่าช่วงที่เราขึ้นมาอีก กว่าจะได้ขึ้นกระเช้ารอบนี้รอคิวประมาณ 30 นาที

15.30 น.

กระเช้าใหญ่ นั่งลงไปสถานีด้านล่างใช้เวลาประมาณ 25 นาทีเหมือนขาขึ้น พวกเราเปลี่ยนแพลน คิดว่าจะไม่ไป Blue Moon Valley แล้วเพราะเวลาไม่น่าทัน จากสถานีนั่งรถบัสไป Tourist Service Center ก็ใช้เวลาอีก 25 นาที เดี๋ยวจะไปขึ้นรถไฟรอบ 5 โมงเย็นไม่ทัน

การมาเที่ยวอุทยานหิมะมังกรหยก บางทีก็คาดการณ์ได้ยาก ว่าคิวจะยาว จะรอนานมากมั้ย ถ้าใครอยากเก็บหลายๆ จุด หรือเวลาน้อยๆ หรือต้องลงมาดูโชว์ Impression Lijiang ต่อ แนะนำให้จองขึ้นกระเช้าใหญ่ช่วงเช้าๆ คนไม่เยอะมาก คิวไม่ยาวมาก (แต่ฟ้าก็อาจจะไม่เปิดสว่างมาก แล้วแต่ดวงและสภาพอากาศ วันต่อวันจริงๆ)

ก่อนจะนั่งรถบัสกลับ พวกเราแวะกินมันเผาร้อนๆ ในอากาศหนาวๆ แบบนี้ และไส้กรอกหมูที่ข้างในเป็นข้าว ที่นี่ราคา 10 หยวน (บนยอดเขา สถานีด้านบน ราคา 12 หยวน) เราเล็งกันมานานละ อร่อย อุ่นๆ เหมือนกุนเชียงที่ไม่หวาน

---

16.40 น.

รถบัสมาส่งที่ป้าย Tourist Service Center แต่มาลงตรงโซนที่เลยศูนย์อาหารมาหน่อย ต้องเดินต่อกันไปอีกนิดนึง พอลงรถมาแล้วก็มีคนมาดักนักท่องเที่ยวเพียบ เป็นพวกแท็กซี่ ไปส่งไป๋ชา 20 RMB ซูเหอ 20 RMB ฯลฯ ส่วนพวกเราก็เดินกลับไปรอขึ้นรถไฟชมทิวทัศน์รอบ 17.00 น.

ชานชาลารถไฟ อยู่ด้านใน Tourist Service Center พวกเรานั่งรถไฟรอบสุดท้าย คนโล่งขบวน ในรถไฟมีอักษรตงปาประดับ เพื่อสื่อถึงวัฒนธรรมน่าซี

รถไฟชมทิวทัศน์นี้ ชมวิวพาโนรามาได้ 360 องศา ตัวตู้โดยสารออกแบบมาให้เป็นกระจกบานใหญ่พิเศษเกือบทั้งหมด รวมถึงกระจกหลังคาบางส่วน ทำให้เห็นยอดเขาหิมะมังกรหยกแบบเต็มตาตลอดเส้นทาง

จริงๆ แล้วรถไฟนี้มีกำหนดว่าจะปิดทำการถาวร หลังจากที่พวกเราไป 2 อาทิตย์ แต่ปรากฏว่า ตอนนี้รัฐบาลจีนขยายระยะเวลาให้เปิดใช้รถไฟสายชมทิวทัศน์นี้ต่อไป ถ้าปิดไปก็น่าเสียดาย เพราะเค้าทำดีนะ วิวสองข้างทางสวยมาก รถไฟก็วิ่งช้าๆ หวานเย็น เปิดเพลงชิลๆ ให้ดื่มด่ำกับความสุนทรีย์

ปลายทางคือ สถานีหงซู่หลิน (Hongshulin) หรือ สถานีการท่องเที่ยวลี่เจียง (Lijiang Tourist Distribution Center) ซึ่งตั้งอยู่โซนนอกหมู่บ้านไป๋ชา ข้อเสียของรถไฟนี้คือไปไม่ถึงเมืองลี่เจียง แล้วก็ไม่ถึงไป๋ชาด้วย อยู่นอกเมืองไปอีก

ตัวสถานียิ่งใหญ่มาก แต่ร้างๆ หน่อย ด้านนอกก็มีอาคารอีกหลายอาคารเลย น่าจะสร้างไว้รองรับการท่องเที่ยวในแถบนี้

จากสถานีรถไฟ พวกเราเรียก Didi กลับไปที่เมืองเก่าลี่เจียงเพื่อกลับไปที่โรงแรม เป็นวันที่ยาวนานมากๆ เที่ยวอุทยานเช้ายันค่ำ พอถึงโรงแรม เจ้าของโรงแรมก็ให้ชาผู่เอ๋อร์เป็นของขวัญ เขาบอกว่าเป็นรางวัลที่ขึ้นไปถึงจุด 4,680m ได้!

ก็ได้เวลาร่ำลาลี่เจียง หลังจากที่อยู่กันมา 2 วัน 3 คืน ในวันพรุ่งนี้ พวกเราจะนั่งรถไฟไปกันต่อ ไปยังเมืองที่ได้ชื่อว่า ดินแดนในฝันที่อยู่ท่ามกลางหุบเขา สัมผัสกับวัฒนธรรมทิเบตบนเทือกเขาสูง แชงกรี-ล่า : ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ บนความสูง 3,300m

Steps: 15,929