เสน่ห์ของชิงเต่านอกจากบรรยากาศสไตล์ยุโรปในโซนเมืองเก่า และแสงสีจากตึกสูงยามค่ำคืนแล้ว ที่นี่ยังมีธรรมชาติที่สวยงามของเทือกเขาริมทะเล อุทยานแห่งชาติระดับ 5A ที่ถ้าใครมองลงมาจากเครื่องบินตั้งแต่เครื่องกำลังไต่ระดับลง ก็จะเห็นเทือกเขาขนาดใหญ่ริมทะเลเหลือง ตั้งโดดเด่นอยู่ทางทิศตะวันออก ที่แห่งนี้เป็นที่เล่าลือกันว่าเป็นสถานที่พำนักของเหล่าเซียนมาตั้งแต่ครั้งอดีต ถึงขนาดที่ว่าจิ๋นซีฮ่องเต้ยังเคยมามูในแถบนี้เลย

เมื่อประมาณ 2,200 ปีก่อน ยุคราชวงศ์ฉิน หลังจากรวบรวมแผ่นดินจีนสำเร็จ จิ๋นซีฮ่องเต้ปรารถนาชีวิตอมตะ พระองค์ทราบจากเหล่านักพรตและหมอดูว่าทางตะวันออกกลางท้องทะเลมีภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่มีเซียนและยาอายุวัฒนะอยู่ พระองค์จึงเสด็จประพาสทางตะวันออกหลายครั้ง โดยได้เสด็จมายังบริเวณ เขาเหลาซาน และคาบสมุทรซานตง ซึ่งเป็นพื้นที่ติดชายฝั่งทะเลเหลือง เพื่อทำพิธีเซ่นไหว้เทพยดาและภูเขาศักดิ์สิทธิ์

นอกจากนี้พระองค์ยังได้ส่งนักพรต พร้อมเด็กชายหญิงลงเรือแล่นสู่ทะเลตะวันออกเพื่อตามหายาอายุวัฒนะจากเซียน แม้นักพรตคนนี้จะหายสาบสูญไปโดยไม่กลับมา แต่นั่นทำให้เขาเหลาซานกลายเป็นศูนย์กลางสำคัญของลัทธิเต๋ามาจนถึงปัจจุบัน โดยมีโบราณสถานและแท่นหินอายุกว่าสองพันปีที่อ้างถึงการเสด็จมาของจิ๋นซีฮ่องเต้ ปรากฏเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ของเมืองชิงเต่าจนถึงปัจจุบัน

blog นี้เราจะเล่ารายละเอียด การไปเที่ยว Láoshān รูท Taiqing-Yangkou พร้อมทั้งบอกวิธีเดินทางในอุทยานฯ อย่างละเอียด

---

Láoshān

เช้าวันนี้ เริ่มวันกันด้วยอากาศขมุกขมัว ครึ้มๆ เมื่อวานฝนตกทั้งวัน ได้แต่หวังว่าวันนี้ไปขึ้นเขากันเนี่ย ถ้าโชคดีฟ้าคงจะเปิดให้เราบ้าง

พวกเราเดินทางไป Láoshān ด้วยรถไฟใต้ดิน ค่ารถไฟจะอยู่ที่คนละ 6 RMB

นั่งสายสีเหลือง เริ่มที่สถานีรถไฟชิงเต่าแล้วเปลี่ยนขบวนที่สายสีเขียวปลายทาง Dahedong ใช้เวลาเดินทาง ประมาณ 1 ชม. 30 นาที

11:00

เมื่อออกจากสถานีก็มาถึงหน้าจุดบริการนักท่องเที่ยว Láoshān ค่าเข้าจะอยู่ที่คนละ 90 RMB จะซื้อตั๋วที่จุดบริการ ซื้อที่ตู้ขาย หรือ ผ่านทาง Trip.com ก็ได้

ซึ่ง 90 RMB เนี่ย จะเข้าได้ทุกจุดที่ต้องสแกนเข้า ตั๋วมีอายุ 2 วัน เพราะที่นี่ใหญ่มากเที่ยววันเดียวไม่หมด อาจจะได้แค่ 1-2 จุดใน 1 วันแบบเช้ายันเย็น (จากจุดนึงไปจุดนึง บางทีใช้เวลานั่งรถเป็นชั่วโมง) บางคนก็หาที่พักค้างคืนในโซนอุทยานฯ เลย

นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่นี่ มีทั้งมากับทัวร์ (ซึ่งเค้าน่าจะเก็บค่าเข้ารวมไปแต่แรกแล้ว นิยมมาเที่ยวแค่ วัด Taiqing) หรือซื้อ day-trip ให้คนขับรถเก๋งนำเที่ยว พาเข้ามาเที่ยวตามจุดต่างๆ ตามที่ต้องการ หรือบางคนก็มากันเองแบบเรา

พวกเรามากันแค่ 2 คน เลยเลือกวิธี ขึ้นรถบัสนำเที่ยวสายใต้ของอุทยาน ราคา 40 RMB ต่อคน ขึ้น-ลงได้ไม่จำกัด หรือจะซื้อเป็นแพคเกจรวม ค่าเข้าอุทยานฯ และค่ารถบัส มาจากในแอป trip.com เลยก็ได้

คืออารมณ์มันจะคล้ายๆ เขาใหญ่ ที่ในโซนทั้งหมดก็มีบ้านคนอยู่อาศัย, มีคาเฟ่, ร้านอาหาร มีแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ แต่ในแหล่งท่องเที่ยวหลักๆ จะต้องใช้ QR code ที่ซื้อ 90 RMB มาสแกนใบหน้าในการเข้า-ออก ใครจะขึ้นกระเช้า ใครจะขึ้นรถบัส ก็ไปซื้อ add-on เพิ่มกันเอง

ช่วงฤดูท่องเที่ยว / หน้าร้อน (กรกฎาคม – สิงหาคม):

• เปิดให้บริการ: 06:00 – 19:00 น.

ช่วงฤดูใบไม้ผลิ / ใบไม้ร่วง (มีนาคม – มิถุนายน และ กันยายน – พฤศจิกายน):

• เปิดให้บริการ: 07:00 – 17:30 น. (หยุดขายตั๋วเข้าชมเวลาประมาณ 16:30 น.)

ช่วงฤดูหนาว (ธันวาคม – กุมภาพันธ์):

• เปิดให้บริการ: 07:30 – 17:00 น.

---

รถบัสนำเที่ยวของอุทยานจะจอดตามจุดต่างๆ 5 จุด

1. เริ่มที่จุดบริการนักท่องเที่ยว Dahedong

2. แม่น้ำ Bashui ที่คนมักจะไปเดินดูน้ำตก แล้วจบเส้นทางที่ถ้ำ Míngxiá 

3. วัด Taiqing หรือ Taiqing Tourist Center ตรงนี้จะเป็นท่ารถบัสที่ไว้เชื่อมต่อต้นทางกับปลายทางจุดท่องเที่ยว (คนที่จะนั่งรถไปไกลกว่าตรงนี้ต้องมาเปลี่ยนรถที่นี่)

4. ย่าโข่ว Yàkǒu เป็นจุดเริ่มต้นทางเดินหมู่บ้านไร่ชาริมทะเล ใครที่ต้องการขึ้นกระเช้าเพื่อไปที่ถ้ำ Míngxiá ที่อยู่ปลายทางเส้นทาง Bashui สามารถขึ้นกระเช้าที่ป้ายนี้ได้

5. หยางโข่ว Yǎngkǒu จุดขึ้นกระเช้าเพื่อเดิน trek ต่อขึ้นไปบนยอด Tianyuan เป็นจุดที่พวกเราจะไปกันในวันนี้

นอกจากนี้ก็ยังมีอีกจุดที่คนมาเที่ยวกัน ก็คือยอด Jùfēng ซึ่งจะเป็นอีกเส้นทาง ต้องนั่งรถไปอีกสาย

---

พวกเรานั่งรถเลียบชายฝั่งมากันในบรรยากาศฟ้าครึ้มๆ ปลายเดือนพฤษภาคมเป็นช่วงรอยต่อฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน มีฝนตกประปราย ตรงจุดนี้แนะนำให้นั่งฝั่งขวาของรถจะได้เห็นวิวทะเล จากจุดบริการนักท่องเที่ยว มาถึงที่ป้าย Taiqing ใช้เวลาประมาณ 30 นาที

---

12:15

รถบัสมาส่งที่ป้าย Taiqing Palace ตรงนี้ต้องลงเพื่อต่อรถอีกคัน จากตรงนี้จะมีทางเดินไม้เลียบทะเลไปอีกประมาณ 500 เมตร จะถึงวัด Taiqing และท่ารถบัส สำหรับต่อรถที่จะไปทาง Yǎngkǒu หรือนั่งกลับไปที่จุดบริการนักท่องเที่ยว Dahedong หน้าปากทางเข้าอุทยานฯ

จุดนี้มีห้องน้ำขนาดใหญ่ มีร้านอาหาร KFC ก็มี ใครหิวเติมเสบียงกันที่นี่ได้

สำหรับวัด Taiqing จะมีค่าเข้าอยู่ที่คนละ 27 RMB จ่ายต่างหาก (แยกจากอันที่จ่าย 90 RMB สำหรับเข้าอุทยานฯ) ด้านในจะมีรูปปั้นเหลาจื๊อ (Lao tzu) ขนาดใหญ่ การจะเข้าไปที่วัดต้องเดินขึ้นลงบันไดประมาณครึ่งชั่วโมง ซึ่งดูจากระยะเวลาที่เหลือตอนนี้เวลาพวกเราไม่น่าจะพอ ไหว้จากด้านนอกนี่แหละ (รถบัสรอบสุดท้ายที่ Yǎngkǒu จะกลับมาที่ทางเข้าอุทยานคือรอบ 16.30น.)

พวกเรากลับมาที่ท่ารถ แล้วนั่งรถบัสเพื่อเดินทางต่อไปยังปลายทาง Yǎngkǒu ถัดจาก Taiqing Palace ก็จะเป็นป้าย Yàkǒu ที่วิวสวยมากๆ เป็นโซนที่มีบ้านทรงยุโรป เรียงรายทั่วเขา และไร่ชาริมเขา ริมทะเล นักท่องเที่ยวนิยมพักที่พักโซนนี้ จากจุดนี้ไป Yǎngkǒu นั่งรถยาวๆ เกือบ 1 ชั่วโมง ชมวิวสวยๆ ได้จากบนรถเลย (แนะนำให้นั่งรถบัสฝั่งขวาเพื่อชมวิวทะเล)

---

13:40

ในที่สุดพวกเราก็เดินทางมาถึงท่ารถ Yǎngkǒu ฝนไม่มีทีท่าว่าจะเบาเลย เราแวะกินแซนด์วิซ เติมพลังมื้อกลางวันกัน ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน

ตรงจุดนี้มีตู้ขายตั๋วแบบหน้าจอสัมผัส เลือกภาษาไทยได้

ทุกคนกางร่มเดินลุยฝนไปกับเรา เดินขึ้นเนินไปประมาณ 200 เมตรก็ถึง Yǎngkǒu Tourist Service Center หลังจากสแกนหน้า และสแกน QR code เข้าไปด้านในแล้ว เดินต่อไม่ไกล ทางด้านซ้ายจะพบกับสถานีกระเช้า คนที่ยังไม่ได้ซื้อค่าขึ้นกระเช้ามา ก็สามารถมาซื้อที่นี่ได้

ค่าขึ้นกระเช้า ขาเดียว จะอยู่ที่คนละ 30 RMB ซึ่งคนขึ้นไม่ค่อยเยอะ คนที่นี่มักจะเน้นเดินขึ้น แล้วนั่งกระเช้าลงเอา

ปกติแล้ว จากบนกระเช้านี่น่าจะเห็นวิวทะเล และวิวหน้าผา ที่สลักตัวอักษร 寿 (Shòu) ขนาดใหญ่ สวยมาก แต่วันฝนตกแบบนี้ วิวที่เห็นคือ… แทบจะไม่เห็นวิวไกลๆ เลย… ทั้งหมอกและฝน ตลอดทาง แต่ก็ให้ฟีลหุบเขาลับแลดีนะ

จากสถานีกระเช้า พวกเราก็จะเดินขึ้นไปถึงยอด Tiānyuàn ซึ่งเป็นจุดสูงสุดที่เราจะเดินไปได้ ในเส้นทาง Yǎngkǒu นี้

ระหว่างทางในถ้ำก็จะต้องทั้งมุด ทั้งย่อ ทั้งไต่บันได ขึ้นบันได อยู่ในถ้ำ สลับๆ กับออกมาเจอแสงระหว่างทางบ้าง วันที่พวกเราไปฝนตก เลยมีน้ำฝนหยดเข้ามาในถ้ำด้วย สนุกไปอีกแบบ ให้ฟีลผจญภัยดี

แต่ละจุดก็จะมีราวกันตก และกล้องวงจรปิดตลอดทาง เพื่อความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว หินในถ้ำไม่คม เป็นเส้นทางที่ปลอดภัยและสนุก อยากให้มาลองสัมผัสกันดู

มาถึงจุดที่ชื่อว่า ‘เต่ามองทะเล’ คือถ้าฟ้าเปิดก็น่าจะเห็นทะเลในมุมกว้าง แต่ตอนนี้ขาวโพลนไปหมด พอมาถึงจุดชมวิวระหว่างทางก็ยังคงมองไม่เห็นอะไร มีแต่หมอกขาวๆ

พอออกจากโซนถ้ำมาได้ ก็จะมีบันไดขึ้นไปเรื่อยๆ ผ่านซอกหินคดเคี้ยว

แถวนี้มีจุดพัก ที่มีตู้ขายน้ำแบบสแกนจ่าย ห้องน้ำก็มีระหว่างทางเรื่อยๆ

บรรยากาศท่ามกลางสายหมอกเหมือนหลงอยู่ในดินแดนเซียน ภูเขาลับแล

มาถึงบันไดสุดท้ายที่จะพาขึ้นไปจุดสูงที่สุดในเส้นทาง Tiānyuàn ที่ถ้าเป็นเวลาปกติ จะเห็นวิวระยะไกลในมุมกว้าง สวยมากๆ เห็นภูเขาหินที่สลักภาษาจีนจากมุมไกลๆ แต่สำหรับวันนี้ พวกเราก็ยังคงไม่เห็นอะไรเช่นเคย แต่ก็ดีใจที่ขึ้นมาถึงยอดเขาได้

15:00

บ่ายสามโมง พวกเรารีบลงเขากันเพื่อให้ไปขึ้นรถบัสทันเวลา ยอดเขา Tiānyuàn จัดระเบียบทางเดินขึ้น-ลงเป็นคนละทาง ก็ดีเหมือนกัน

เจอแผนที่ที่โดนจิ้มจนแผนที่เลือนอีกแล้ว มาจีนทีไร มักจะเจอแผนที่ที่คนจิ้ม “จุดที่พวกเราอยู่ตอนนี้” จนแผนที่เลือนหมด ไม่ก็แผนที่ทะลุไปเลย เสมอๆ

พวกเราลงบันไดกันมาเรื่อยๆ เส้นทางนี้ค่อนข้างจะอ้อม เมื่อเทียบกับถ้ำ Mìtiān สองข้างทางเป็นป่าสนเขา และก้อนหินขนาดใหญ่สีน้ำตาล รูปทรงแปลกๆ ตลอดทาง ระหว่างเดินลงก็จะเจอคนจีนทุกวัยที่กำลังเดินขึ้นมา คุยกับพวกเราเป็นภาษาจีนแทบจะทุก 5 นาที (น่าจะถามว่า ขึ้นไปอีกไกลมั้ย) ก็ต้องบอกเค้าว่าเราฟังไม่ออกนะ เป็นคนต่างชาติจ้า

มีหลายจุดที่คนเอาไม้มาค้ำหิน เพื่อเป็นเคล็ดให้อายุยืน พวกเราเลยไปค้ำกับเค้าบ้าง

นอกจากซุ้มขายน้ำระหว่างทาง ยังมีร้านกาแฟ และแผงขายผักด้วย มาขายกันถึงบนนี้เลย ได้ยินมาว่าคนจีนนิยมกินแตงกวาตอนมาปีนเขา แก้กระหายน้ำ

เดินกันมาถึงสถานีกระเช้า ใครจะลงด้วยกระเช้าก็ลงตรงนี้ได้ ส่วนพวกเราเลือกที่จะเดินต่อ ในโซนนี้มีเสาที่กำลังสร้างทางเดินสูงๆ ด้านบนเพิ่ม เค้าตกแต่งเสาให้ดูเหมือนต้นไม้ ดูกลมกลืนกับธรรมชาติ สวยดี

คนที่กำลังเดินสวนขึ้นมานี่ 70% เป็นผู้สูงอายุทั้งนั้นเลย แข็งแรงกันมากๆ หลายๆ คนดูฟิตกว่าเราอีก

แล้วพวกเราก็ได้คำตอบว่า “ยาอายุวัฒนะ” ที่จิ๋นซีฮ่องเต้ตามหาเนี่ย ไม่ต้องไปหาที่ไหนหรอก การออกกำลังกายนี่แหละคือยาอายุวัฒนะที่แท้จริง

มีแกงค์ สุนัข และแมว อยู่กันเป็นแกงค์

เดินกันมาถึง Shouzi peak ซึ่งเป็นจุดที่อยากเห็นมากตอนอยู่บนกระเช้าแต่หมอกลงจัดเกิน หน้าผาโซนนี้ทั้งแถบ จะสลักคำว่า 寿 (Shòu) ที่แปลว่า อายุยืน ซึ่งเหล่าผู้สูงอายุทั้งหลาย ก็จะมาถ่ายรูปกันตรงนี้ เพื่อความเป็นสิริมงคล หรือ ก็คือมามูเรื่องสุขภาพนั่นเอง

ไหนๆ มาถึงแล้ว พวกเราก็ถ่ายรูปกับเค้ากันซะหน่อย

ระหว่างทางก็จะเจอหินหน้าตาแปลกๆ เรื่อยๆ อันนี้ มีป้ายเขียนว่า หินเซียนท้อ ส่วนอันถัดมาพวกเราคิดว่า เหมือนเต่ายักษ์ มาก มีลายกลมๆ เหมือนลูกตาด้วย

มาถึงจุดพักสุดท้ายก่อนจะถึงหน้าทางออก วัด Taiping เป็นวัดที่สร้างขึ้นใน ปี ค.ศ. 967 โดย จักรพรรดิซ่งไท่จู่ หรือ Zhào Kuāngyìn (ใครเล่นเกมส์ Where winds meet ต้องรู้จักแน่ๆ) ซึ่งที่นี่เป็นวัดเต๋าที่สำคัญ ฉายา “วังแห่งท้องทะเล” ศูนย์กลางลัทธิเต๋าทางตอนเหนือของจีน

ด้านในวัดมีทางเดินแยกไปต่ออีก เดินไปจะพบกับหินหัวแพะ (ที่ดูยังไงมันก็เหมือน T-rex มากกว่า)

จากตรงนี้มีทางเดินไปชมวิวต่ออีก แต่พวกเราเวลาไม่พอเลยต้องรีบลงไปด้านล่าง ระหว่างที่ลงก็ยังมีคนเดินสวนขึ้นมาตลอดทาง หลายๆ คนมาด้วยรถส่วนตัว จะลงค่ำหน่อยก็ไม่มีปัญหา

16:25

ในที่สุดก็มาถึงหน้าทางเข้า ตอนเข้ามาเราไม่ได้เดินผ่านตรงนี้เพราะเลี้ยวไปขึ้นกระเช้าอีกฝั่ง

จากกระเช้าเดินเข้าถ้ำขึ้นยอดแล้วเดินกลับลงมา ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาที คนอื่นๆ อาจจะใช้เวลาน้อยกว่าพวกเรา เพราะเราถ่ายวิดิโอ ถ่ายรูปไปด้วย

ตอนออกก็ต้องสแกนหน้าออก แล้วเดินออกไปยังท่ารถบัส

พวกเราได้ขึ้นรถรอบสุดท้ายพอดี รอบ 16:30 น. ได้นั่งหลังสุดเลย นั่งรถกันมาเป็นชั่วโมง ยาวๆ ไปยังปากทางเข้าอุทยาน รถบัสวิ่งฝ่าสายหมอก เลาะชายฝั่งทะเลมาเรื่อยๆ ระหว่างทางฝนเริ่มซา ฟ้าเริ่มเปิดพอดี พอได้เห็นท้องฟ้าสีฟ้าบ้าง

มาถึงจุดบริการนักท่องเที่ยวหน้าทางเข้าอุทยาน ลงจากรถบัสมา ทางออกจะต้องเข้าไปในอาคารเพื่อเดินผ่านร้านขายของที่ระลึก สินค้าขึ้นชื่อของ Láoshān ก็คือ Láoshān Green Tea ชาเขียวเหลาซานที่ปลูกแถวนี้ และ Láoshān โคล่า

ที่ไม่เหมือนที่อื่นคือ Láoshān Cola โคล่า แบบพิเศษ อันปกติ 5 RMB แบบพิเศษราคา 8 RMB รสชาติแบบพิเศษจะให้ฟีล ยาแก้ไอ + โค้ก + น้ำพะโล้

ต่อไป เราจะนั่งรถไฟใต้ดินกลับเข้าไปในตัวเมืองกัน แต่จะแวะ อีก 1 จุดยอดฮิต ที่หลายๆ คนมักจะไม่พลาด ถ้ามาเที่ยวชิงเต่า

---

Shazikou

จาก Dahedong ลงที่สถานี MRT Shazikou ซึ่งพอออกจาก สถานี ก็ต้องเดินต่อมาประมาณ 500 เมตร ไปยัง Shazikou Square

ลานกิจกรรม Shazikou สวนสาธารณะที่ผู้คนมักจะมาพักผ่อนกัน ด้านหลังของลานริมทะเล จะมีมุมยอดฮิตที่หลายคนมักจะมาถ่ายรูปกันที่นี่ วิวที่ด้านหลังเป็นบ้านหลังคาสีส้ม ที่มีฉากหลังคือ Láoshān พอเป็นวันที่ฝนตกและเมฆเยอะแบบวันนี้ ตากล้อง และ นางแบบ นายแบบ ที่มักจะตั้งซุ้มกันคือ ไม่มีเลย โล่ง

พอไม่มีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ พวกเราก็ยึดมุมถ่ายรูปกันแบบส่วนตัว ยาวๆ ไม่มีใครรอคิว

ทางเดินริมทะเล ริมสวน มีคนมาเดินออกกำลังกาย วิ่งจ็อกกิ้ง จูงสุนัข เล่นกับลูกตรงชายหาดกันชิลๆ ก็ได้เห็นวิถีชีวิตของคนแถวนี้ดี

---

19:40

วันนี้ขึ้นเหลาซาน นึกถึงจิ๋นซี เลยอยากกินอาหารซีอานกัน พวกเราแวะมาทานอาหารเย็นกันที่ร้าน Qinjin Taste ที่โซนถนนคนเดิน Zhongshan ในเมืองเก่า สั่งโร่วเจียโม๋ ของโปรดของพวกเรา บะหมี่เส้นแบน และเนื้อแกะเสียบไม้ย่าง

จากนั้นก็เดินกลับโรงแรมกันไปพักผ่อน เพื่อเตรียมตัวขึ้นรถไฟไป Weihai รอบเช้า ในวันพรุ่งนี้

ชิงเต่าในเดือนพฤษภาคมของพวกเรามีหลายรสชาติ ทั้งชมเมืองเก่าไวป์ยุโรปวินเทจ, ชมการแสดงไฟตึก CBD ยุคใหม่ที่ดูเป็นโลกอนาคต Cyberpunk และยังได้ขึ้นเขาชมธรรมชาติ ตามรอยเรื่องราวเมื่อ 2,000 ปีก่อน ถ้าใครชอบเดินเที่ยวชมเมือง, ชอบถ่ายรูป, ชอบทานอาหารทะเล, ชอบบรรยากาศชิลๆ ไม่เน้นช้อปปิ้ง ชิงเต่า ก็น่าจะเป็นเมืองที่ถูกใจของนักท่องเที่ยวหลายๆ คน