หลังจากเที่ยวโซนเมืองเก่ากันใน blog ที่แล้ว
วันนี้พวกเราจะเที่ยวชิงเต่าในโซนฝั่งทิศตะวันออก ถัดจากโซนเมืองเก่าออกไป โดยจะไปสถานที่ที่อยู่ใกล้ๆ กัน บางที่เดินถึงกันได้ โดยวางแผนว่าจะไปเริ่มที่พิพิธภัณฑ์เบียร์ > Signal Hill > ถนนหลงเจียง > ปาต้ากวน > ตลาดกลางคืนไถตง แต่เนื่องจากพยากรณ์อากาศวันนี้คาดการณ์ว่าฝนจะตก เราเลยปรับเปลี่ยนแพลนกันเล็กน้อย
พวกเราทานอาหารเช้าที่โรงแรมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เรียก Didi จากโซน Qingdao Railway Station เดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์เบียร์ โดยกะว่าจะไปซื้อตั๋วเอาหน้างาน แต่พอไปถึง พบว่าช่วง 10 โมงกว่าวันจันทร์ มีทัวร์ลงพอดี แถวสำหรับต่อคิวเข้ายาวมากกกก ข้างๆ แถวต่อคิว มีเจ้าหน้าที่ถือป้ายแสดง QR code สำหรับซื้อตั๋ว แต่เป็นราคาที่รวมไกด์ทัวร์ด้วย จะสูงกว่าราคาค่าเข้าปกติที่เราดูมาจากในแอปฯ (จากคนละ 60 RMB ขึ้นไปเป็น คนละ 120 RMB) พวกเราเลยตัดสินใจว่า ไหนๆ เวลานี้ก็แดดออกอยู่ ฝนยังไม่ตก เราไปเที่ยวสถานที่เที่ยวที่อยู่กลางแจ้งก่อนดีกว่า
พวกเราเปลี่ยนใจเป็นซื้อตั๋วผ่าน application Trip.com แทน ซึ่งการซื้อตั๋วผ่าน Trip.com จะต้องเลือกรอบเวลา ซึ่งในตอนนี้รอบเช้าเต็มหมดแล้ว จึงเลือกซื้อเป็นรอบบ่าย 4 โมงครึ่งแทน
Signal Hill
พอตัดสินใจเปลี่ยนแพลนกันเรียบร้อย พวกเราก็เรียก Didi ไปที่ Signal Hill กัน โดยเลือกลงที่ประตูทางเข้าฝั่งทิศเหนือ ซึ่งอยู่บนเขา ขาออกจะได้ลงเขา แล้วไปออกตรงทางเข้าหลัก เพื่อเดินไปถนน Lóngjiāng ต่อ
Signal hill เนินเขาที่เป็นที่ตั้งของหอวิทยุ ที่ในอดีตเป็นศูนย์บังคับการเข้าออกของเรือทุกลำ ในปัจจุบันเป็นสวนสาธารณะที่อยู่บนเนินเขาที่ผู้คนมักจะมาเดินเล่นชมวิวกัน
ระหว่างทาง มีกอกุหลาบข้างทางบานสะพรั่ง กลิ่นหอมมากๆ เลยแวะถ่ายรูปซะหน่อย ช่วงเดือนพฤษภาคมเป็นช่วงที่ดอกกุหลาบบานสวยทั่วเมืองชิงเต่า ในโซนเมืองเก่าก็พบได้หลายจุด
เดินมาไม่ไกลจากทางเข้า ก็มาถึงจุดชมวิว ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ ก็จะมาดูวิวเมืองจากมุมสูงกันตรงนี้ มีกล้องส่องทางไกลแบบให้สแกนจ่ายเงินเพื่อใช้งานด้วย
ในโซนนี้ต้นไม้เขียวชอุ่มมาก ระหว่างทางขึ้นไปที่หอสัญญาณ ก็จะผ่านสระห้ามังกร ที่มีรูปปั้นมังกรกำลังพ่นน้ำอยู่
ด้านบนสุดของเนิน ที่เห็นเป็นอาคารกลมๆ สีแดงๆ คือ หอชมวิว ที่เปิดให้ขึ้นไปดูวิวจากด้านบนได้ (ค่าเข้า 10 RMB) พวกเราไม่ได้เข้าหอชมวิวนี้ แต่เลือกที่จะไปชมวิวจากคาเฟ่ข้างๆ แทน
ONE Café เป็นอีกตัวเลือกสำหรับชมวิวเมืองชิงเต่าในมุมกว้าง ด้านในร้านตกแต่งด้วยของวินเทจที่เกี่ยวข้องกับหอวิทยุส่งสัญญาณเรือ มีมุมตู้ปลาที่เป็นจุดถ่ายรูปยอดฮิตอยู่ด้านหน้าร้าน ร้านนี้มีแมวหลายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ ใครที่แพ้ขนสัตว์อาจจะต้องระวังหน่อย แมวแต่ละตัวก็นิสัยไม่เหมือนกัน บางตัวนอนอย่างเดียว บางตัวช่างคุยสุดๆ แถมยังมาชวนเราขึ้นบันไดไปชั้น 2 ด้วยกัน ตอนจะกลับก็ตามลงมาส่งถึงที่ บริการดีมากๆ
พวกเราสั่งลาเต้ร้อนอัลมอนด์ และ ลาเต้เย็นหอมหมื่นลี้ มาจีนทุกครั้งก็ต้องกาแฟหอมหมื่นลี้ทุกรอบ
ชั้น 2 ของร้านตกแต่งแนว Naval ฟีลประภาคารเรือผสมกับหอดูดาว แมวตาสีฟ้าคนที่ชวนพวกเราขึ้นชั้น 2 มา คือนำเสนอมากๆ ว่าให้มานั่งชมวิวตรงนี้ด้วย
นั่งชมวิวกันซักพัก พวกเราก็เดินลงไปทางทางเข้าหลักทางทิศใต้ ซึ่งต้องลงบันไดลงเขาไปเรื่อยๆ ฝนเริ่มตกพรำๆ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อจิตรกรที่กำลังเพนท์ภาพวิวเมืองอยู่ตรงจุดชมวิว
พวกเราเดินออกมาถึงถนน Lóngshan ก็จะเจอกับบ้านข้าหลวงใหญ่เยอรมันที่เป็นสไตล์ปราสาทบาวาเรียที่มองเห็นจากบนจุดชมวิวด้านบน (แต่เราไม่ได้เข้าเพราะวันนี้ปิด)
จากนั้นก็เดินต่อไปตามถนนที่มีต้นไม้ใหญ่เขียวชอุ่ม เพื่อที่จะไปถนน Lóngjiāng ที่เรียกกันว่าเป็นถนนอนิเม ระหว่างทางมีคนมาเปิดแผงขายน้ำหอม และภาพวาด บางคนก็รับวาดภาพเหมือนเวอร์ชันการ์ตูน ให้กับนักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไปมา มีตู้ขายไอศกรีม ดีไซน์พิเศษของชิงเต่าด้วย
Lóngjiāng Rd.
เดินมาไม่ไกล ก็ถึงถนน Lóngjiāng ซึ่งเป็นถนนสายอาร์ต ชิคๆ ของชิงเต่า โดดเด่นด้วยบรรยากาศสไตล์ยุโรปผสมผสานความร่วมสมัย กำแพงสองข้างทางประดับด้วยภาพวาด Mural การ์ตูนสีสันสดใส ทั้งการ์ตูนจากผลงานของ Studio Ghibli, Labubu ฯลฯ เป็นจุดถ่ายรูปยอดฮิต และยังมีคาเฟ่น่ารักๆ และร้านขายของที่ระลึกเก๋ๆ หลายร้าน
พอฝนตกก็มีพ่อค้าแม่ค้าออกมาขายร่มใสๆ หลายคนเลย เหล่านักท่องเที่ยวรุมต่อคิวกันจะถ่ายกับป้ายชื่อถนน เราสู้ไม่ไหว เลยไปหาจุดอื่นที่คนไม่เยอะมากถ่ายดีกว่า เรายังเดินไม่ทั่วทุกโซนเพราะคนเยอะและฝนตก ยังมี Mural น่ารักๆ อีกหลายจุดเลยที่ไม่ได้ถ่ายรูปมา
ถนนเส้นนี้ฮิตในหมู่คนไทยมากถึงขนาดร้านขายของที่ระลึกมีราคาเป็นภาษาไทยเลยทีเดียว
นอกจากร้านขายของที่ระลึกแล้ว บางบ้านก็มีตลาดของทำมือเก๋ๆ ในลานบ้าน ให้แวะเวียนกันเข้าไปเลือกซื้อได้
สุดมุมถนน จะเป็นร้านขายของฝากใหญ่ๆ Made in Qingdao ที่มีซุ้ม Beer Exchange อยู่หน้าร้าน พวกเราก็ได้โอกาสเข้าไปหลบฝนและซื้อของฝากกัน พอได้โปสการ์ดมาก็ต้องปั๊มกันซะหน่อยตามธรรมเนียม ตราปั๊มที่นี่มีลูกเล่น ให้ปั๊มเรียงตามลำดับ เรียงสี ประกอบกันเป็นรูปสมบูรณ์ตอนปั๊มเสร็จทุกขั้นตอน เก๋ๆ
Dàxué Rd.
เดินถัดมาจากถนน Lóngjiāng ไม่ไกล แค่แยกเดียว ก็มาถึงโซนกำแพงแดงยอดฮิต ที่คนชอบมาถ่ายรูปกัน ที่ถนน Dàxué (ถนนมหาวิทยาลัย) โดยจุดที่คนรุมถ่ายรูปเยอะสุดๆ คือตรงหัวมุม ที่มีป้ายชื่อถนน ตรงจุดนี้ก็มีตากล้องมารับถ่ายรูปหลายราย เช่นเดียวกับแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมทุกที่
จากนั้นพวกเราก็หาจุดเรียกรถ Didi เพื่อจะไป Bādàguān ย่านที่เป็นบ้านนานาชาติ 200 กว่าหลังที่สไตล์ไม่ซ้ำกัน แต่แถวๆ ที่เราอยู่เป็นโซน one-way รถอ้อมเข้ามารับยาก เลยว่าจะเดินฝ่าฝนข้ามเนินเขากันไปเรียกรถจากอีกฝั่ง
ระหว่างทาง มีดอกไม้สวยๆ ประดับตามหน้าบ้านคนตลอดทางเลย คาเฟ่และจุดถ่ายรูปน่ารักๆ ก็มีหลายแห่ง
อากาศเริ่มหนาวกว่าเดิมเพราะฝนตกหนักขึ้น ลมแรงมากๆ จนต้องระวังไม่ให้ร่มพับ นอกจากพวกเราที่เดินเลาะถนนกันบนเนินเขาแล้วก็มีครอบครัว ผู้ใหญ่ และเด็กๆ เดินมากับเราด้วย
พอลงเขามาได้ก็เดินมาที่แยกไฟแดง เพื่อเรียก Didi เป็นจังหวะที่ฝนตกหนัก กระหน่ำ พอดี
Jǐnxiù Restaurant
กว่าจะมาถึงย่าน Bādàguān ก็ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงเลย (ทั้งเดิน ทั้งเรียกรถ) ได้แต่หวังว่าร้านอาหารที่เราจะไปทานกลางวันกันในย่านนี้จะยังไม่ปิดพักรอบบ่าย Didi พาพวกเรามาส่งในโซนที่ดูเหมือนรีสอร์ท สโมสรตากอากาศริมทะเล พอลงจากรถมา รปภ. ก็วิ่งมาพูดกับพวกเราเป็นภาษาจีนด้วยความตื่นตกใจ ตอนแรกนึกว่าเขาจะไม่ให้เข้าทางนี้ แต่ฟังๆ ไป (เท่าที่ฟังออกไม่มาก) น่าจะบอกว่า ฝนตก เอาร่มมั้ย พวกเราก็บอกว่าไม่เป็นไร ร่มคันเดียวก็โอเคอยู่
พวกเราเดินหาร้านลับ ที่ลับจนเหมือนจะร้าง ร้าน Jǐnxiù Restaurant 锦绣餐厅 เป็นร้านอาหารที่อยู่ในโซน Bādàguān ในโซนสถานพักฟื้นริมทะเล เป็นร้านที่เราตามรอยคนจีนใน social media แนะนำมา เพราะเห็นว่าอร่อย ร้านนี้ เปิด-ปิด เป็นเวลา ช่วง 10:00 – 14:00 / 16:30 – 20:30
โชคดีที่พวกเรามาถึงช่วง อีก 15 นาทีจะบ่ายสองพอดี แล้วเค้ายังรับออเดอร์เราอยู่ (อาจจะสงสารที่ฝ่าฝนมาเปียกมะลอกมะแลก) บรรยากาศในร้านเหมือนอยู่ในงานแต่งใครก็ไม่รู้ (ที่เราเชิญตัวเองมา) แล้วมีเรานั่งอยู่แค่โต๊ะเดียว 5555
พวกเราสั่งเกี๊ยวซีฟู้ด (อีกแล้ว) อาหารท้องถิ่นชิงเต่า และหอยนางรมย่าง ส่วนอีกเมนู ภาษาอังกฤษมันงงๆ เพราะเค้าใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ของมะระ ผนวกกับพวกเรารีบสั่ง ก่อนจะปิดรับออเดอร์ จากที่คิดว่าเป็นซี่โครงหมูซัมติง เลยได้เป็น ต้มกระดูกหมูใส่มะระ สไตล์ซานตง ที่รสชาติเหมือนบักกุ๊ดเต๋มากๆ ชอบเลย ซึ่งซุปร้อนๆ แบบนี้เหมาะกับอากาศหนาวๆ วันฝนตกมากๆ
เกี๊ยวซีฟู้ดรวม สีดำเป็นเกี๊ยวปลาอินทรี สีเหลืองก็เป็นปลาอินทรีเหมือนกันแต่มีต้นหอมด้วย ส่วนสีขาว เป็นเกี๊ยวหมู เหมือนร้านเมื่อวาน แต่ราคาถูกกว่า
ไฮไลท์ของที่นี่คือหอยนางรมย่างที่ใหญ่มากๆ ตัวใหญ่กว่า Labubu อะ ซึ่งสไตล์ซานตงก็จะย่างแล้วใส่วุ้นเส้นกับกระเทียมแบบนี้
ราคาอาหาร: ต้มกระดูกหมูมะระ 48 RMB / หอยนางรมย่าง ตัวละ 18 RMB / เกี๊ยวซีฟู้ดรวม 58 RMB
โซนหน้าร้านมีระเบียงยาวให้เดินเล่น ดูวิวริมทะเล มีบันไดให้เดินลงไปชายหาด
Bādàguān
ย่าน Bādàguān ในอดีตที่นี่เคยเป็นย่านบ้านพักตากอากาศสุดหรูที่รัฐบาลเยอรมันสร้างให้ชาวต่างชาติและข้าราชการชั้นสูง ซึ่งชื่อ Bādàguān เนี่ย ให้แปลตรงตัวก็คือ 8 ประตูใหญ่ (八大关) โดยถนนสายหลักทั้ง 8 สายในย่านนี้ถูกตั้งชื่อให้ตรงกับประตู หรือ ด่านโบราณที่สำคัญในประวัติศาสตร์จีน โซน Bādàguān เต็มไปด้วยอาคารบ้านพักตากอากาศกว่า 200 หลัง ซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมหลากสไตล์จากมากกว่า 20 ประเทศ เรียกได้ว่า เป็นพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมนานาชาติ ที่บ้านหลายๆ หลัง ก็มีคนอาศัยอยู่ในปัจจุบัน ปลูกต้นไม้ ทำสวนกันสวยสุดๆ ดอกไม้บานสวย กลิ่นกุหลาบหอมทั่วทั้งย่านเลย
ฝนเบาลงแล้ว พวกเราเดินมาถึงแลนด์มาร์คสำคัญของย่านนี้ คือคฤหาสน์ Huashi building (Flower Stone building) เป็นปราสาทหินที่ผสมผสานศิลปะสไตล์โกธิก และโรมาเนสก์ อาคารนี้เคยถูกใช้เป็นที่รับรองบุคคลสำคัญระดับประเทศมากมาย เช่น เจียงไคเชก
กรุ๊ปทัวร์หลากหลายชาติ รวมถึงคนไทยด้วย รวมตัวกันอยู่แถวๆ นี้ พวกเราเวลาไม่พอเลยไม่ได้เข้าเข้าชมคฤหาสน์นี้ แถวนั้นมีบันไดให้เดินลงไปที่หาดได้ เลยลองลงไปเดินเลาะหาดดู
Qingdao No. 2 Bathing Beach เป็นหาดที่เงียบสงบ มีร้านอาหาร และจุดถ่ายรูปอยู่บนหาดหลายจุด ในอดีตเคยเป็นหาดตากอากาศส่วนตัวสำหรับบุคคลสำคัญระดับประเทศ ทุกวันนี้ก็ยังมีอาคารเก่า ที่เป็นล็อคเกอร์ และจุดเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ ตั้งแต่สมัยก่อน นึกถึงอาคารเก่าๆ ฟีลวินเทจตากอากาศที่หัวหินเลย
ปัจจุบัน Bādàguān เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ผู้คนมาเที่ยวไม่ขาดสาย ภาพยนตร์หลายเรื่องก็ถ่ายทำที่นี่ เดินๆ ไปจะเห็นป้ายบอก ว่าตรงนี้เป็นจุดที่ถ่ายหนัง ซีนนี้นะ แล้วก็มีรูปให้ดู พรีเวดดิ้งก็มีมาถ่ายหลายคู่
บางบ้านจะเปิดให้เข้าชมได้ แต่ต้องซื้อตั๋วเข้า ที่มีตั๋วแพคเกจด้วยแบบ เข้าชมได้ 4 บ้าน / เข้าได้ 8 บ้าน ตามแต่จะมีเวลา
Princess Building บ้านสไตล์ Nordic Fairy Tale Villa สีเขียวพาสเทล ที่สร้างให้เจ้าหญิงเดนมาร์ค แต่เจ้าหญิงไม่เคยมาเพราะเกิดสงครามโลกก่อน บ้านหลังนี้ก็เปิดให้เข้าชมด้านในได้เช่นกัน
ถ้าใครมีเวลา ย่านนี้เป็นย่านที่เดินเพลิน และร่มรื่น คฤหาสน์แต่ละหลังดีไซน์ไม่เหมือนกันเลย ถ้าจะชมบ้านหลายๆ หลัง และเข้าไปชมภายในบ้านด้วย น่าจะใช้เวลาทั้งวัน
Tsingtao Beer Museum
พวกเราเรียก Didi กลับมาที่พิพิธภัณฑ์เบียร์พร้อมกับสายฝน เดินมาถ่ายรูป Landmark ยอดฮิตด้านหน้ากันซักนิด ก่อนจะกลับไปต่อคิวเข้าพิพิธภัณณ์รอบสี่โมงครึ่งที่จองไว้
โชคดีที่คิวรันพอดี เราก็ตามๆ แถว เข้าไปในโซนด้านใน โซนนี้จะมีอาคารอิฐสีแดงๆ มีจุดถ่ายรูปยอดฮิตอีกจุดคือแมวตะกายตึก
สำหรับพิพิธภัณฑ์ เบียร์ Tsingtao ค่าเข้าจะอยู่ที่คนละ 60 RMB สามารถเข้าได้ทั้งโซน A และ โซน B มีเบียร์ให้ชิม 2 แก้วในแพคเกจ
โซน A จะเล่าพวกประวัติความเป็นมาของเบียร์ Tsingtao 100 กว่าปี ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ส่วน โซน B จะเน้นให้ดูเครื่องจักร กับ กระบวนการผลิต แถวที่ต่อคิวเข้าจะพาเราเดินผ่านเข้าไปในสวน แล้วไปรอเข้าโซน A ก่อน
บริเวณหน้าทางเข้าโซน A: The World of Tsingtao
ประวัติคร่าวๆ: ในปี ค.ศ. 1903 ช่วงที่เยอรมันปกครองที่ชิงเต่า ชาวเยอรมันและชาวอังกฤษอยากดื่มเบียร์ที่มีรสชาติแบบที่บ้านเกิด จึงร่วมกันตั้งโรงงานเบียร์แห่งแรกขึ้น ในชื่อ Anglo-German Brewery โดยนำทั้งสูตรในการผลิตเบียร์ และเครื่องจักรเข้ามาตั้งโรงงานที่นี่ ซึ่งภายหลังจากที่จบสงครามโลกครั้งที่ 1 โรงงานแห่งนี้ก็ถูกทางการญี่ปุ่นเข้ามาดูแลกิจการต่ออีกที
บริษัทที่เข้ามาดำเนินกิจการต่อจากเยอรมันคือ บริษัท Dai-Nippon Beer (บริษัทแม่ของ Asahi กับ KIRIN นั่นเอง)
โซน A เป็นประวัติศาสตร์ล้วนๆ ตั้งแต่ ก่อตั้งโดยเยอรมัน ญี่ปุ่นมารับช่วงต่อ แล้วก็จบสงครามโลก จีนก็รับช่วงต่อเลย ในโซนนี้ก็จะมีภาพถ่าย, โปสเตอร์ยุคนั้น และโมเดลต่างๆ ให้ดู
ออกจากอาคารโซน A มาแล้ว ก็มาต่อคิวเข้าโซน B ต่อ ถึงตอนนี้ทุกคนน่าจะเริ่มมึนประวัติศาสตร์ และอยากลองชิมเบียร์ฟรี ที่อยู่ในแพคเกจกันแล้ว
โซน B เข้ามาก็เจอเครื่องจักรที่นำเข้ามาจากเยอรมันตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างโรงงานกันเลย สนุกกว่าโซนแรก ให้ฟีลโรงงานช็อกโกแลต Willy Wonka รวมๆ กับความวินเทจในการ์ตูน Ghibli อยู่เหมือนกันนะ
ตรงนี้จะบอกเกี่ยวกับวัตถุดิบต่างๆ ที่ใช้ทำเบียร์ ซึ่งยีสต์ของ Tsingtao จะใช้สายพันธุ์ดั้งเดิม ที่นำมาจากเยอรมนีตั้งแต่ปี 1903 ใส่อยู่ในตู้เซฟ
ที่นี่ใช้น้ำจาก Laoshan เทือกเขาที่สำคัญของ Qingdao ในการต้มน้ำเพื่อมาทำเบียร์ ซึ่งก็คือวัตถุดิบหลักในการทำเบียร์ Tsingtao
ต่อไปจะเป็นโซนที่บอกกรรมวิธีหมัก ทำเบียร์ ในห้องมืด จะมีลูกเล่นสนุกๆ ให้คนไม่เบื่ออยู่บ้างระหว่างทาง
พอมาถึงโซนห้องเก็บเบียร์ ก็ได้เวลาต่อแถว ลองชิมเบียร์แก้วแรก
เบียร์ฟรีแก้วแรก มาพร้อมกับถั่วทอดรสเบียร์ ในห้องชิมเบียร์มีแก้วทุกรุ่นวางแสดงอยู่
ห้องต่อมาก็จะให้ชมสายการผลิตในโรงงานยุคปัจจุบันจากมุมบน
ต่อด้วย ห้องแพคเกจจิง ที่ผ่านกาลเวลามากกว่า 100 ปี และ สรุปประวัติความเป็นมาที่เราได้เห็นในโซน A อีกรอบ
ใกล้ถึงทางออกแล้ว มาถึงโซนของฝาก มีของฝากน่ารักๆ หลากหลายมาก ทั้ง magnet ติดตู้เย็น, ตุ๊กตา, แก้ว, หมวก, กระติกน้ำ ฯลฯ
พวกสกินแคร์ โฟมล้างหน้า สบู่ กลิ่น Hops กลิ่นเบียร์ ก็มีให้เลือกสรร
มาถึงโซนที่พวกเราชอบมาก ห้องทดลองการเมา!
ฟีลมันจะแบบ พื้นเอียงๆ ดูดๆ เราไปอีกฝั่ง ตามแรงโน้มถ่วง สนุกดี อยากให้มาลองเล่นกัน
โซนสุดท้ายจะเป็นฟีลโรงเบียร์ ที่มีอาหารขายด้วย โซนนี้จะแจกเบียร์แก้วที่ 2 คนนั่งกันเต็มทุกโต๊ะเลย บรรยากาศครึกครื้นมาก
โดยรวมคือสนุกนะ ค่าเข้าคนละ 60 RMB ได้เบียร์ 2 แก้ว ด้านในพิพิธภัณฑ์ทำดีมาก คนที่ไม่ได้กินเบียร์ก็มาเที่ยวได้ ถ้าเป็นช่วงกลางคืนรู้สึกว่าจะมีโชว์ด้วย ฟีลคานิวัล
Taidong Night Market
ฝนหยุดตกแล้ว จากพิพิธภัณฑ์เบียร์ เดินมาประมาณ 15 นาที ก็ถึงตลาดกลางคืน Taidong ที่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวไทย รู้สึกว่าคนไทยจะนิยมพักโรงแรมในย่านนี้จะได้หาของกินสะดวกๆ
ในย่านนี้จะมีห้างสรรพสินค้า และร้านค้าต่างๆ มากมาย แบ่งทางเดินออกเป็นหลายซอย เดินถึงกันได้หมด ตรงกลางแยกหลัก จะมี Beer Exchange ตั้งอยู่ ใครอยากชิมก็ไปสแกนรับแก้ว แล้วไปกดเบียร์ตามราคา และรสชาติที่ต้องการได้เลย
ภายในตลาดกลางคืนก็มีของกินหลากหลาย ยิ่งอาหารทะเลคือเยอะมาก โดยเฉพาะ ปลาดาว หอยเม่นมีเป็นสิบๆ ร้านเลย
ร้านขายของฝาก ที่ด้านหน้าเป็นถ้ำแฟนตาซีน้ำตก แบบที่เราเจอที่กวางโจว ที่นี่ก็มี
เป็นร้านที่ทำทางเข้าเป็นถ้ำ มีไอๆ แสงๆ ให้คนงงๆ ว่ามันคืออะไร เพื่อตกคนเข้าร้าน ร้านนี้มาในธีมเทพประทานทรัพย์ ข้างในใหญ่มาก แบ่งเป็นร้านเล็กๆ หลายร้านเลย จะของฝาก เสื้อผ้า ปิ่นปักผม พวงกุญแจ อะไร มีหมดสารพัด
ออกจากร้านมาทางอีกประตู ก็โผล่มาอีกซอยที่เป็นของกินทั้งเส้น เดินชิมฟรีกันมาจนสุดซอย ก็มาแวะชิมเบียร์รสชาติแปลกๆ กันบ้าง ที่ร้านเบียร์ พวกเราลองชิมเบียร์ลิ้นจี่โซดา, เบียร์รสชามะลิ (รสชาติแปลกมาก), รสถังหูลู่, รสเมล่อน ก็แปลกๆ ดีเหมือนชิมน้ำหวานหลายๆ รส ไม่ค่อยรู้สึกถึงแอลกฮอล์เท่าไหร่ พวกเราได้เบียร์รสเมล่อนจากร้านนี้มา 1 ขวด
ในตลาด Taidong มีร้านที่เราสงสัยอยู่ร้านนึง ก็คือร้านข้อเท้าหมูย่าง (คากิ?) คือ คิวยาวมากกก แทบทุกร้าน โดยเฉพาะร้านนี้ เห็นคนต่อกันยาวเราก็เลยไปต่อกับเขามั่ง อันละ 20 RMB รอคิวไม่นานก็ได้มาแบบร้อนจัดๆ เลยต้องเดินหาที่นั่ง รอให้หายร้อนก่อน
ในที่สุดเราก็หาอาหารท้องถิ่นชิงเต่าที่เราตามหามานานจนเจอ จริงๆ มันไม่ได้หายากหรอกแต่มันเป็นอาหารเช้า ร้านนี้เค้ามาขายช่วงกลางคืนในตลาดนี้พอดี Guōtiē ร้านเกี๊ยวนาบกระทะ สไตล์ชิงเต่า ร้านนี้มีที่นั่งพอดี เลยสั่งเกี๊ยวแล้วนั่งกินที่ร้านนี้นี่แหละ สั่งเป็นกุ้งล้วน ราคา 28 RMB กุ้งข้างในหวานมาก อร่อยจริงๆ
ต่อไป ก็ต้องลองขิมข้อเท้าหมูย่าง ที่ไปรอคิวมา ชิ้นใหญ่มาก เนื้อร่อนออกมาเลย
ยังมีอีกหลายร้านเลยที่น่าสนใจในตลาด Taidong พวกเราเดินเที่ยวฝ่าฝนกันมาทั้งวัน ก็ได้เวลากลับไปพักผ่อนที่โรงแรม ออมแรง เตรียมไปขึ้นเขาในวันพรุ่งนี้
หลายๆ คนที่มาเที่ยวชิงเต่า อาจจะไม่รู้ว่าที่ชิงเต่าก็มีธรรมชาติที่สวยงามให้ได้เที่ยว แถมยังเป็นอุทยานระดับ 5A ใน blog ถัดไป เราจะเดินทางไปเทือกเขาที่เป็นต้นกำเนิดของวัตถุดิบหลักในการ ทำเบียร์ Tsingtao และยังเป็นที่ๆ จิ๋นซีฮ่องเต้ เคยมาเสาะหาความเป็นอมตะถึง 3 ครั้ง อีกด้วย
Steps: 18,444
