Day 2: 24^th Sat

ช่วงสายวันนี้เราจะขึ้นรถไฟความเร็วสูงไปยังเมืองต้าหลี่ ในรอบ 10 โมง โรงแรม GreenTree Inn ที่พวกเราพักอยู่ใกล้สถานีรถไฟคุนหมิงแค่ 300 เมตร เช้านี้เลยไม่ต้องรีบมาก

พวกเราตื่นเวลา 7 โมงเช้า อากาศด้านนอกอาคาร 12 องศาเซลเซียส ช่วงเช้าๆ ยังไม่ค่อยได้ยินเสียงแตรรถจากถนนมากนัก ผิดกับเมื่อคืนช่วงก่อนเที่ยงคืนที่ได้ยินเสียงแตรดังไม่ขาดสาย ที่พักใกล้สถานีรถไฟมีข้อดีคือเดินทางไปสถานีรถไฟง่าย แต่ก็มีข้อเสียคือการจราจรพลุกพล่าน ได้ยินเสียงแตรรถดังตลอดทำเอาหลับยากอยู่เหมือนกัน หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย พวกเราก็ใส่โค้ทลงไปทานอาหารเช้าของโรงแรม

ไลน์อาหารจะเป็นพวกซาลาเปา, ข้าวผัด, ข้าวต้ม, โจ๊ก ตามแบบแผนโรงแรมจีนทั่วไป และมีโซนให้สั่งก๋วยเตี๋ยวหรือเกี๊ยวน้ำ จะมีแม่ครัวคอยปรุงให้ใหม่ๆ เราสั่งเป็นก๋วยเตี๋ยวเนื้อเส้นข้าวสไตล์ยูนนาน เพื่อตุนพลังงานสำหรับเดินทางยาวๆ ในวันนี้

มีเรื่องแปลกคือ พอใกล้ถึงเวลา เจ้าหน้าที่ก็มาประจำการตรงโซน manual แล้วเริ่มปล่อยผู้โดยสารในแถวนี้เข้า แต่กลับยังไม่ให้พวกเราเข้าด้านใน บอกเป็นภาษาจีนว่า 6 อะไรซักอย่าง เจ้าหน้าที่ตรวจบัตรให้ผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่น่าจะเป็นคนทิเบต เข้าไปก่อน แต่ก็มีคนที่ยังไม่ได้เข้าแบบเราเหมือนกัน  เข้าใจว่าน่าจะหมายถึงให้ผู้สูงอายุ ที่อายุเกิน 60 ปี เข้าก่อนล่ะมั้ง

ที่สถานีรถไฟคุนหมิง ชานชาลาที่เราต้องขึ้นไม่ได้แบ่งโซนผู้สูงอายุกับโซนคนต่างชาติ บางที่เขาจะแบ่งเป็นคนละแถว เพราะมีเจ้าหน้าที่มากพอ เลยต้องมารวมๆ กันแบบงงๆ (เพราะฟังออกไม่หมดด้วย)

พอถึงเวลาที่เปิดให้โซน auto เข้าได้ เราก็ไหลๆ ไปกับแถวเดิม รอบนี้เขาให้สแกนพาสปอร์ตเข้าได้แล้ว จากนั้นก็ลงบันไดเลื่อนไปที่ชานชาลา 9 ตามที่ขึ้นโชว์บนจอหน้าเกท เพื่อรอขึ้นรถไฟตู้ที่ 2

รอบนี้เราเลือกเป็นรถไฟชั้น 2 เพราะราคาถูกกว่าชั้น 1 มาก อีกทั้งรถไฟชั้น 2 มีเจ้าหน้าที่มาเดินขายของด้วย บางทีก็ให้ลองชิมขนม ลองทาครีม สนุกดี

รถไฟความเร็วสูงเข้าเทียบชานชาลาช่วงก่อน 10 โมงนิดหน่อย เป็นครั้งแรกที่เจอรถไฟจอดไม่ตรงแถว พอขึ้นรถไปก็พบกับความชุลมุนของผู้โดยสารสูงวัยหลายคนที่วุ่นวายเรื่องเก็บสัมภาระกระเป๋าใหญ่ กระเป๋าเล็ก ก็ต้องยืนรอกันหน่อย ดีที่ยังมีช่องให้เก็บกระเป๋าใหญ่อยู่ กว่าจะได้เดินไปยังที่นั่งของเรารถไฟก็ออกไปแป๊บนึงแล้ว  

ในที่สุดก็ได้พบกับประสบการณ์ที่เขาร่ำลือกัน คือมีคนอื่นมานั่งที่นั่งเราอยู่! พวกเราก็เอาอีเมลจองตั๋วให้เค้าดู เค้าก็ลุกไปนั่งที่อื่นให้ (ตอนแรกคนผู้ชายย้ายไปแต่คนผู้หญิงทำเนียนไม่ยอมย้ายจากริมหน้าต่างด้วย แบบว่าฉันจะวางตะกร้าสตรอเบอร์รี่) 

จริงๆ เรื่องที่มีคนตั๋วยืนมาเนียนนั่งที่สำหรับตั๋วนั่งนี่ทางการเขาก็ไม่ได้ปล่อยปละละเลยนะ เห็นเดินมาเช็ค กับมาประกาศเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน

สองข้างทางเป็นวิวชนบท สลับกับถ้ำเวลาวิ่งผ่านทะลุภูเขา บางจุดมีกังหันลมบนเขาไกลๆ พวกเรากินซีเรียลบาร์ และสตรอเบอร์รี่ที่ซื้อเมื่อวานรองท้องแทนข้าวกลางวัน นั่งสัปหงกกันมา 2 ชม. ก็มาถึงเมืองต้าหลี่ในเวลา 12.17น.

ต้าหลี่อยู่สูงกว่าคุณหมิงไม่มาก ระดับความสูงแถบตัวเมืองอยู่ที่ประมาณ 1,960m เหนือระดับน้ำทะเล

จากสถานีรถไฟ พวกเราเดินออกมาเรียก Didi ที่ป้ายรถเมล์ใกล้ๆ ที่ต้าหลี่วันนี้อากาศ 17 องศาฯ แดดไม่แรงเท่าที่คุนหมิงเมื่อวาน Didi ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการเดินทางไปที่พักในโซนเมืองเก่า รถที่พวกเรานั่งวิ่งเข้าเมืองเก่าทางประตูฝั่งตะวันออก (ประตู Fēng Huā Xuě Yuè ) รถติดในตัวเมืองเก่านานอยู่เหมือนกัน พอมาถึงตรอกที่โรงแรมเราอยู่รถก็จอดให้ลงหน้าตรอกเพราะเป็นถนนคนเดินที่รถใหญ่เข้าไม่ได้

ในเมืองเก่าต้าหลี่ รถยนต์จะวิ่งได้แค่บางโซน พวกตรอกเล็กๆ มอเตอร์ไซค์ กับพวกรถตุ๊กๆ วิ่งได้ เวลาเลือกโรงแรมก็ควรเลือกที่จุดลงจากรถอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมมากนัก

ตรอกที่โรงแรมตั้งอยู่ เป็นโซนชิคๆ ที่เต็มไปด้วยร้านอาหาร คาเฟ่ และที่พัก หลายๆ ร้านจะมีน้องหมาน้องแมว นั่งเรียกแขก (?) ต้อนรับอยู่หน้าร้าน ภายในตรอกมีร้านขายของที่ระลึกที่ทำจากผ้าย้อมคราม ม่อฮ่อม หลายร้าน เพราะเป็นของขึ้นชื่อของต้าหลี่

เมื่อเห็นคาเฟ่ที่มีแมวก็เป็นสัญญาณว่าถึงโรงแรมที่จองไว้แล้ว ที่พักที่พวกเราพักที่ต้าหลี่ชื่อ Dali Yuchuanshu Guanshan Inn (Dali Ancient City Branch) 雁传书·FLY360°露台观景民宿(大理古城店) โซน lobby จริงๆ แล้วก็เป็นคาเฟ่ด้วย และมีแมวของที่พักคอยต้อนรับ 3 ตัว

ทางที่พักให้เรา early-check in ตอนบ่ายโมงครึ่ง และ late-check out พรุ่งนี้ได้เวลาบ่ายโมง ได้ห้องชื่อแมวอ้วน สมกับที่แมวที่นี่อ้วนทุกตัว แมวที่นี่ค่อนข้างเชื่อง เด็กเล็กๆ มาจับเล่นแมวก็ไม่ว่าอะไร 

เช็คอินแล้วก็ได้เวลาออกมาหากาแฟกินกัน พวกเราไปที่คาเฟ่ Little Farmer Coffee ที่อยู่ใกล้ๆ ที่พัก เป็นร้านแนะนำที่เราส่องมาจาก XiaoHongShu ใน Amap ก็ได้คะแนนรีวิวดี เจ้าของร้านน่ารักมาก เขาพูดภาษาอังกฤษไม่ได้แต่ก็พยายามสื่อสารจีนกันเท่าที่เราจะพูดได้ เขาบอกว่าดีใจที่พวกเราแวะมาทาน เราสั่งเป็นลาเต้ร้อน กับ อเมริกาโนร้อน อร่อย หอมมากๆ ลาเต้รสจะคล้ายๆ กาแฟภาคเหนือบ้านเรา อเมริกาโน่รสออกเบอร์รี่ๆ เครื่องเทศๆ ในร้านเปิดเพลงชิลๆ ด้วยลำโพง Marshall ในอากาศแบบนี้ ส่วนมากลูกค้าทุกคาเฟ่จะนิยมไปนั่งอาบแดดจิบกาแฟอยู่หน้าร้านมากกว่านั่งในร้าน

จากนั้นพวกเราก็เรียก Didi ไปทะเลสาบ Erhai โดยว่าจะเดินไปเรียกรถที่ประตูฝั่งตะวันออกเพราะในเมืองเก่ารถติดจริงๆ วันนี้

ระหว่างทางก็มีร้านขายขนมเปี๊ยะไส้กุหลาบ, ร้านขายเสื้อผ้า, ของที่ระลึก และร้านอาหารเรียงรายตลอดทาง

---

ในภาพสุดท้ายด้านบนเราจะเห็นตุ๊กตาชาวไป๋ตั้งเป็นมาสคอตหน้าร้าน ก็จะขอเล่าเกี่ยวกับประวัติเมืองต้าหลี่ และวัฒนธรรมของผู้คนแถบนี้กันซักหน่อย

ในอดีต ต้าหลี่เคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่สองอาณาจักร คือ อาณาจักรน่านเจ้า Nanzhao Kingdom (ค.ศ. 738–902) และ อาณาจักรต้าหลี่ Dali Kingdom (ค.ศ. 937-1253) ซึ่งชนชั้นปกครองและประชากรส่วนใหญ่คือชาวไป๋และกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใกล้เคียงกัน ทั้งสองอาณาจักรนี้เคยค้าขายกับแถบล้านนามาแต่โบราณ ชาวล้านนาเรียกเมืองต้าหลี่ว่า “วิเทหะ” (มิถิลา) ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับเมืองในตำนานศาสนาพุทธ พออาณาจักรต้าหลี่ล่มสลายลงเพราะถูกมองโกลยึดครอง ก็ทำลายเมืองโบราณแห่งนี้ แต่ก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อราวๆ 600 ปีก่อน เป็นเมืองโบราณที่เราเห็นกันในปัจจุบัน

ที่ประตูเมืองมีตัวอักษรจีนตัวเต็ม เขียนว่า Fēng Huā Xuě Yuè ซึ่งเป็นฉายาของเมืองต้าหลี่ มีความหมายว่า เมืองแห่ง “สายลม ดอกไม้ หิมะ และพระจันทร์” สื่อถึงความสวยงามของธรรมชาติที่ต้าหลี่

เอกลักษณ์ของชุดชาวไป๋ ชาวเมืองต้าหลี่ คือ “สีขาว” และหมวกประดับศีรษะที่เรียกว่า Fēng Huā Xuě Yuè (Wind, Flower, Snow and Moon) ซึ่งสื่อถึงทัศนียภาพทั้ง 4 ของเมืองต้าหลี่ (ลมที่เซี่ยกวน, ดอกไม้ที่ซ่างกวน, หิมะบนภูเขาชางซาน และพระจันทร์ในทะเลสาบเอ๋อไห่) เป็นวลีที่ปรากฏในกวีนิพนธ์แถบนี้มาแต่โบราณ

พู่ยาวสีขาว: แทนลมที่พัดแรง / ดอกไม้ประดับ: แทนดอกไม้บาน

ผ้าสีขาวด้านบน: แทนหิมะ / รูปทรงโค้งของหมวก: แทนพระจันทร์เสี้ยว

---

พวกเรานั่ง Didi ออกนอกเมืองเก่า ผ่านบ้านเรือนและสถาปัตยกรรมสีขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวไป๋ ระหว่างทางผ่านสวนสตรอเบอร์รีหลายสวน ชาวบ้านและนักท่องเที่ยว ต่างก็กำลังเก็บผลสตรอเบอร์รี่อยู่ นอกจากสวนสตรอเบอร์รี่และรถม้านำเที่ยวแล้ว สิ่งที่เห็นได้ตลอดทางคือแถวนี้มีร้านหินอ่อนขายจำนวนมาก แบบว่าสัมผัสได้ถึงความรวย (ในภาษาจีน คำว่าหินอ่อนมีชื่อเรียกว่า “ต้าหลี่ฉือ” (大理石 – Dàlǐshí) ซึ่งแปลตรงตัวว่า “หินแห่งเมืองต้าหลี่”)

รถวิ่งผ่านหน้าทางเข้าวัดเจดีย์ 3 องค์ แล้วมุ่งขนานกับเทือกเขา ตรงไปยังทะเลสาบ Erhai แหล่งท่องเที่ยวยอดฮิต โดยพวกเราจะไปกันที่โซน Panxi S-curve ที่เป็นจุดท่องเที่ยวที่มีมุมสวยๆ ให้ถ่ายรูปมากมาย

คำว่า “เอ๋อร์” (Er – 洱) แปลว่า หู และ “ไห่” (Hai – 海) แปลว่า ทะเล เพราะรูปร่างของทะเลสาบเมื่อมองจากที่สูงจะเหมือนกับ “ใบหู” มนุษย์ แม้จะเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเกือบ 2,000 เมตร แต่ชาวท้องถิ่นขนานนามว่าเป็นทะเลเพราะขนาดที่กว้างใหญ่ และเป็นแหล่งปลาน้ำจืดของชาวไป๋มานับพันปี

ช่วงฤดูหนาว (ธันวาคม – มีนาคม): จะมี นกนางนวลไซบีเรีย นับหมื่นตัวอพยพมาอยู่ที่นี่ นักท่องเที่ยวก็จะมาชมนกนางนวลกัน

ช่วงฤดูใบไม้ผลิ: ดอกไม้ริมทะเลสาบจะบานสะพรั่ง เหมาะกับการนั่งปิคนิคริมน้ำ

ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงพวกเราก็มาถึงโซน Panxi S-Curve โค้งน้ำรูปตัว S ที่เป็นมุมถ่ายรูปยอดฮิตในเวลา 4 โมงกว่า วันนี้แดดจ้าสุดๆ บ่ายวันเสาร์แบบนี้ไม่แปลกที่คนจะเยอะก็จริง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าแน่นเกินไป ส่วนมากคนจะรุมถ่ายรูปตรงโซนต้นไม้ที่เป็นแลนด์มาร์ค และแถวๆ ฝูงนกนางนวล ก็มีตากล้องรับจ้างหลายคนอยู่ทั่วทุกจุด ตากล้องบางคนก็ยืนบนรถยืนไฟฟ้า เคลื่อนที่ไปมาตามเส้นทางเพื่อหาลูกค้า

บางทีก็เจออะไร random เช่น มีแกะ (หรือแพะ?) ขนฟูๆ ผูกไว้ริมน้ำ ตัวเดียว เจ้าของอยู่ไหนไม่รู้ ร้องแบะๆๆ คุยกับทุกคน

บรรยากาศริมทะเลสาบ ชิลๆ สบายๆ เต็มไปด้วยคาเฟ่แนว minimal และ boho หลากหลาย บางที่ก็มีกระจกบานใหญ่ๆ ให้ลูกค้าได้นั่งชมทะเลสาบ ร้านอาหารหรือคาเฟ่บางร้านก็มีดนตรีสด มีคนสีไวโอลิน ในย่านนี้มีทั้งจักรยาน และมอเตอร์ไซค์หน้าตาแฟนซี ให้เช่าขี่เล่นชิลๆ ริมน้ำ นอกจากนี้ก็ยังมี street food ขายตลอดทาง

พวกเราสั่งมันปิ้งเผ็ดๆ กับเต้าหู้ปิ้ง กรอบนอกนุ่มใน มานั่งกินกันชิลๆ ริมน้ำ

นอกจากนักท่องเที่ยวแล้ว คนแถวนี้มาวิ่งจ๊อกกิ้ง จูงหมาแมว (และจิ้งจอก!) เที่ยว กัน

นักท่องเที่ยวที่นี่นิยมสวมเดรสสีขาว สวมมงกุฎดอกไม้ ห่มผ้าคลุมไหล่สไตล์แถบนี้ ปั่นจักรยานวินเทจที่มีตะกร้าดอกไม้ คิดว่าน่าจะอยากได้ฟีลทะเลฤดูร้อน (แต่ถ่ายรูปเสร็จก็ต้องสวมโค้ทอยู่ดีเพราะอากาศหนาว!) บางกลุ่มก็ใส่ชุดชาวเผ่า, ชาวเขา หรือชุดทิเบต เสียงเครื่องประดับศีรษะดังกรุ๊งกริ๊ง ได้ยินอยู่ทั่วเมือง

ทะเลสาบ Erhai นี่กว้างใหญ่มาก ถ้าจะเที่ยวจุดท่องเที่ยวรอบทะเลสาบให้ครบน่าจะต้องใช้เวลา 2 วัน รู้สึกว่าโซนที่เป็นที่พักสวยๆ บนเขา จะอยู่อีกฝั่ง มีร้านอาหารที่ทำหน้าตาออกมาเหมือน Santorini ที่กรีกด้วย ถัดจากโซนที่พวกเราอยู่ไปหน่อยจะถึงเมือง Xizhou แต่รอบนี้เราไม่มีเวลาไป เค้ามีรถบัสรับส่ง จากหมู่บ้าน Panxi ไป Xizhou ด้วยนะ

พวกเราเดินเลาะทะเลสาบ ซึมซับบรรยากาศ ดูผู้คน กันจนถึง 6 โมงกว่า ก็เรียก Didi กลับไปโซนเมืองเก่า พระอาทิตย์ค่อยๆ ลับเหลี่ยมเขา Cangshan บรรยากาศดีสุดๆ พอดีกับที่ Didi เปิดเพลง Jay Chou ที่เราชอบพอดี คนขับรถชวนคุยด้วยภาษาจีนง่ายๆ แล้วให้หมาก (!?) มากิน รู้สึกคอนทราสต์แปลกๆ แต่ก็เป็นความรู้สึกที่ดี

---

หลังจากที่แวะพักเก็บของที่โรงแรม เราก็เดินไล่ตามตรอกมาทางทิศใต้ ก็บรรจบกับถนนที่จะพาไปสู่ถนนคนเดินกลางเมืองเก่า

เราจะเดินไปโซนถนน Renminโซนถนนคนเดินที่อยู่ใจกลางเมืองเก่า ตลอดทางมีทั้งร้านอาหาร, ร้านกาแฟ, ร้านเสื้อผ้า, ร้านขายโปสการ์ด, ร้านขายของฝากและของกินเล่นมากมายละลานตา

ที่ต้าหลี่นี่มีคนจูงสุนัขออกมาเดินเล่นทุกที่เลย หน้าร้านค้าต่างๆ ก็ชอบผูกสุนัขไว้หน้าร้าน น่าจะเพื่อให้นั่งชมวิว และเอาไว้เป็นมาสคอตเรียกลูกค้าด้วย

บรรยากาศยามเย็น ในโซนเมืองโบราณต้าหลี่

เดินไปเรื่อยๆ ก็จะมีขนม, ชา, กาแฟ หรือแม้กระทั่งเห็ด! ให้ชิมตลอดทาง คือถ้าใครไม่รู้ว่าจะซื้อขนมอะไรดีก็ชิมไปเรื่อยๆ ได้เลย

ขนมข้าวโพด (ที่มีหุ่นหงอคงมาบดข้าวโพดโชว์)

แถวหัวมุมถนนมักจะเป็นร้านอาหารใหญ่ๆ

พายเนื้อที่พวกเราแวะสั่งมาทานเล่นระหว่างทาง

พอเดินมาถึงสี่แยกที่เป็นถนนคนเดิน ก็จะพบกับ ร้านอาหารที่ชั้นบนมีการแสดง ระบำ อยู่ที่ระเบียง ประชันกันไปมากับร้านอื่นๆ รอบๆ

ต้นหลิวปลูกเรียงราย คู่ไปกับทางระบายน้ำของเมือง ทอดยาวไปถึงโซนประตูเมืองทิศใต้

ร้านทุกอย่าง 8 หยวน

ร้านขายขนมที่มีคนต่อแถวยาวมาก

ร้านขายของที่ระลึกที่มีหุ่นยนต์ช้างขยับได้ ส่งเสียงช้างร้องเรียกแขก ให้งงๆ และหลงเดินเข้าไป

เดินไปเรื่อยๆ ก็พบกับวัดขงจื๊อ Temple of Literature ที่ปิด 3 ทุ่ม แต่ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ 2 ทุ่มเลยลองเดินเข้าไปชม (เข้าฟรี) ด้านในมีหอสักการะ นักปราชญ์จีนโบราณที่เกี่ยวข้องกับขงจื๊อ มีโซนจัดแสดงงานศิลปะโบราณ, โซนขายเครื่องรางของขลัง และของที่ระลึกต่างๆ

ระหว่างทางเดินกลับโรงแรมก็มาแวะกินข้าวเย็น ที่ร้าน Yun’a Man Shengtang Beef Rice Noodles คิดว่าเป็นร้านอาหารสไตล์เผ่าไต้ ร้านนี้มีสาขาหลายเมืองเลย พวกเราสั่งเป็นเนื้อย่างเสียบไม้, ปอเปี๊ยะทอดไส้ผักป่า, ก๋วยเตี๋ยวหมูสับซุปมะเขือเทศ และเกี๊ยวน้ำที่รสชาติคล้ายต้มแซ่บ ร้านนี้อร่อยและราคาถูกมาก ปิดดึกด้วย ระหว่างที่นั่งทานอยู่ก็มี order สั่งเดลิเวอร์รี มารับอาหารไม่ขาดสาย

หลังจากที่อิ่มกันแล้วพวกเราก็เดินกลับโรงแรมทางถนน Yu-er ซึ่งเป็นเส้นที่รถยนต์วิ่งได้ สองข้างทางจะมีร้านหม้อไฟหลายร้าน ร้านเบเกอร์รี่ หรือร้านขายของที่ระลึกก็มีให้เห็นตลอดทาง

ร้านหม้อไฟเห็ด มีป้ายแสดงรายละเอียดเห็ดชนิดต่างๆ

อากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ พวกเราเดินไปทางทิศตะวันออก กลับไปที่โรงแรมช่วง 4 ทุ่มกว่า พอมาถึงโรงแรม แมวทั้ง 3 ตัวเข้านอนหมดแล้วในที่นอนประจำของเขา พวกเรากลับห้องไปพักผ่อน เตรียมตัวตื่นเช้าไปเดินตลาดในวันพรุ่งนี้

Steps: 11,682